Atrakcje Muzeum Historii Naturalnej w Londynie
Muzeum Historii Naturalnej w Londynie to muzeum historii naturalnej znajdujące się w londyńskiej dzielnicy Kensington i Chelsea.
W pobliżu Muzeum Historii Naturalnej w Londynie znajduje się skupisko muzeów, takich jak Science Museum i Victoria and Albert Museum.
Jeśli chodzi o muzea w Wielkiej Brytanii, słynne jest Muzeum Brytyjskie, aledział historii naturalnej Muzeum Brytyjskiego usamodzielnił się i dał początekMuzeum Historii Naturalnej w Londynie.
Wokół Hinze Hall znajdują się strefy podzielone na 4 kolory: po wschodniej stronie Green Zone i Red Zone, a po zachodniej Blue Zone i Orange Zone.
Pomarańczowa strefa składa się z Centrum Darwina przylegającego do budynku głównego oraz zewnętrznego parku dzikiej przyrody.
Podobnie jak w wielu innych muzeach w Wielkiej Brytanii, wstęp jest bezpłatny.
Hintze Hall
Hintze Hall to główny hol Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. Szkielet płetwala błękitnego jest eksponowany tak, jakby był zawieszony pod sufitem. Nadano mu przydomek Hope, oznaczający „nadzieję”.
Hintze Hall był wcześniej nazywany po prostu Central Hall. Po otrzymaniu darowizny w wysokości 500 dziesięciu tysięcy funtów od przedsiębiorcy i filantropa sir Michaela Hintzego w 2017 roku otrzymał obecną nazwę.
To okaz szkieletu mastodonta (mastodon). Mastodont bardzo przypomina mamuta (mammoth), ale jest innym zwierzęciem. Mastodonty należą do rzędu trąbowców, rodziny mamutowatych i rodzaju Mammut, natomiast mamuty do rzędu trąbowców, rodziny słoniowatych i rodzaju Mammuthus. To mamut jest bliżej spokrewniony ze współczesnymi słoniami.
To kamienna rzeźba Charlesa Darwina (Charles Darwin), znanego z przedstawienia teorii ewolucji. W Muzeum Historii Naturalnej w Londynie przechowywane są także okazy zebrane przez Darwina oraz pierwsze wydanie dzieła O powstawaniu gatunków.
Niebieska strefa (Blue Zone)
To model ogromnego płetwala błękitnego (blue whale). Jego rozmiar robi ogromne wrażenie.
Ruchomy model tyranozaura (Tyrannosaurus rex), znanego również jako T. rex. Cieszy się ogromną popularnością także wśród dzieci.
To model deinonycha (Deinonychus). W 1964 roku amerykański paleontolog John Ostrom odkrył skamieniałości deinonycha. Odkrycie to uważa się za najważniejsze odkrycie skamieniałości w historii.
Podobieństwo szkieletu deinonycha i ptaków stanowi mocne potwierdzenie teorii, że ptaki wyewoluowały z dinozaurów. Nie ma dowodów na to, że deinonych miał pióra, jednak ponieważ ślady piór znaleziono u innych dinozaurów, model wykonano jako „upierzonego deinonycha”.
Czerwona strefa (Red Zone)
To niezwykle cenny, nawet w skali światowej, okaz szkieletu stegozaura (Stegosaurus).
Czerwona strefa przedstawia, jak siły działające we wnętrzu Ziemi, takie jak wulkany i trzęsienia ziemi, zmieniają jej powierzchnię, a także prezentuje skały i minerały. Wystawa pozwala uczyć się za pomocą filmów, okazów i interaktywnych eksponatów; znajduje się tu również symulator trzęsienia ziemi odtwarzający wstrząsy z trzęsienia ziemi Hanshin-Awaji w 1995 roku.
Zielona strefa (Green Zone)
Szkielet plesjozaura (Plesiosaurus). Został odkryty w 1821 roku przez brytyjską paleontolożkę Mary Anning. Ponieważ była kobietą z klasy robotniczej, za życia nie otrzymała uznania akademickiego.
Jej życie zostało przedstawione w filmie „Amonit” (Ammonite). W rolę Mary wcieliła się Kate Winslet.
To okaz szkieletu megaterium (Megatherium). Megaterium jest blisko spokrewnione z leniwcami (Sloth). Nazywa się je także „olbrzymim leniwcem naziemnym” (Giant ground sloth).
To model gawiala sundajskiego (false gharial), krokodyla żyjącego w Azji Południowo-Wschodniej. W Zielonej Strefie eksponowane są między innymi wypchane ptaki i modele gadów.
To model afrykańskiego węża jajojada (Dasypeltis scabra). W Japonii można obserwować węże, takie jak zaskrońce japońskie, połykające ptasie jaja w całości, ale afrykański wąż jajojad to niezwykły wąż, któryżywi się wyłącznie ptasimi jajami.
Po połknięciu całego jaja rozłupuje skorupkę wyrostkami na kręgach, a następnie zręcznie wypluwa z pyska samą skorupkę.
Model żaby zwanej żabą grzbietorodną (Surinam toad), występującej w dorzeczu Amazonki w Ameryce Południowej. Samica żaby grzbietorodnej wysiaduje jaja na własnym grzbiecie, a następnie wychowuje młode od kijanek aż do przeobrażenia w żaby. Jest również nazywana żabą z Surinamu.
To dzieło sztuki nosi nazwę Museum of the Moon. Od 2016 roku jest prezentowane w różnych miejscach na całym świecie, a w 2019 roku zostało wystawione w Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. (Wystawa już się zakończyła.)
Podstawowe informacje o Muzeum Historii Naturalnej w Londynie
Poniższe informacje sprawdzono w oficjalnych źródłach 11 października 2026. Planując podróż, sprawdź także najnowsze informacje na oficjalnej stronie.
- 🔗 Oficjalna strona
- Można tu sprawdzić godziny otwarcia, dni zamknięcia, bezpłatne bilety, wystawy czasowe oraz dostępność sal wystawowych.
Visit | Natural History MuseumGet a free ticket or become a Member to skip the queues.www.nhm.ac.uk
- 📍 Adres
- Cromwell Road, London, SW7 5BD
- 🕒 Godziny otwarcia
- Codziennie 10:00–17:50 (ostatnie wejście o 17:30)
- 🚫 Dni zamknięcia
- 24–26 grudnia. Tymczasowe zamknięcie 9 października 2026 już się zakończyło.⚠️ Sale wystawowe mogą być zamykane z powodu konserwacji lub wydarzeń. Creepy Crawlies jest zamknięte z powodu przekształcania w salę wystawową dla rodzin. The Cocoon może zostać zamknięte w ostatniej chwili z powodu braków kadrowych.
- 💶 Ceny biletów
-
- Galerie stałe bezpłatnie
- Wystawy czasowe i wydarzenia płatne zależnie od oferty
- 🎫 Rezerwacja wejścia
- Wcześniejsza rezerwacja bezpłatnego biletu pozwala zagwarantować sobie wejście nawet w godzinach największego ruchu. Bez rezerwacji można wejść, jeśli są wolne miejsca, jednak szczególnie w weekendy i podczas wakacji szkolnych może pojawić się kolejka. Na płatne wystawy czasowe i wydarzenia potrzebny jest osobny bilet.
- ⏱️ Zalecany czas zwiedzania
- Na wybór i obejrzenie najważniejszych wystaw stałych warto przeznaczyć około 2–3 godzin. Jeśli chcesz dokładnie zwiedzić rozległe wnętrza, zarezerwuj pół dnia.⚠️ Wystawy stałe są rozległe i podzielone tematycznie, dlatego zaplanuj wcześniej, które sale chcesz zobaczyć. Jeśli łączysz je z wystawą czasową lub wydarzeniem, dla pewności sprawdź także godzinę rezerwacji.
Dojazd do Muzeum Historii Naturalnej w Londynie
Na stacji South Kensington zatrzymują się linie Piccadilly Line, District Line i Circle Line. Do głównego wejścia przez East Gate lub do wejścia wschodniego można dojść w około 5 minut. Stacja nie jest przystosowana do poruszania się bez pokonywania stopni.
Do wejścia centralnego (Central Entrance) można wejść rampą od strony bramy wschodniej (East Gate), znajdującej się na rogu Cromwell Road i Exhibition Road. Inne wejście, wejście wschodnie (East Entrance) od strony Exhibition Road, może być zamknięte w celu regulowania tłoku. Na terenie obiektu nie ma parkingu dla ogółu odwiedzających.
Informacje o wejściach, autobusach, rowerach i parkingu dla posiadaczy Blue Badge można znaleźć w poniższych oficjalnych informacjach.
Powiązany przewodnik „ロンドン：観光スポット・グルメ・交通・モデルコースを解説” jest obecnie dostępny tylko po japońsku.
