Japońskie koleje parowe: Od lokomotywy nr 1 przez Yoshitsune, Benkei i Shizukę aż do rodzimej produkcji

O japońskich kolejach parowych

Japońskie koleje parowe rozpoczęły działalność wraz zotwarciem linii kolejowej między Shimbashi a Jokohamą14 października 1872 roku (5. rok ery Meiji). Używane wówczas lokomotywy parowe byłylokomotywami serii 150 (lokomotywa nr 1)oraz innymi maszynami sprowadzonymi między innymi z Wielkiej Brytanii, dlatego japońskie koleje rozpoczęły swoją działalność dzięki lokomotywom zagranicznej produkcji. Podczas rozwoju Hokkaido dużą rolę odegrała„Yoshitsune”, „Benkei” i „Shizuka”znana pod przydomkamiseria 7100.

Od 1902 roku (35. roku ery Meiji)seria 230, pierwsza produkowana seryjnie lokomotywa parowa rodzimej produkcjizaczęła być wytwarzana, a japońskie lokomotywy parowe stopniowo wkraczały w erę krajowej produkcji.8620, C51 i C57to reprezentatywne lokomotywy pasażerskie,9600 i D51to reprezentatywne lokomotywy towarowe; w zależności od przeznaczenia rozwijano także różne małe lokomotywy używane na liniach bocznych i w obrębie stacji.

W czasie wojny wzrosło zapotrzebowanie na przewozy towarowe, a do pracy skierowano lokomotywy towarowe o dużej sile pociągowejD52i inne. Po wojnie sytuacja się odwróciła: spadek zapotrzebowania na przewozy towarowe spowodował nadmiar części lokomotyw towarowych, dlategoponownie wykorzystano kotły lokomotyw D51 i D52w lokomotywach pasażerskichC61 i C62które zostały zbudowane.

Wraz z postępującą elektryfikacją i wprowadzaniem napędu spalinowego na liniach głównych, drugorzędnych i lokalnych parowozy stopniowo kończyły swoją rolę. 1975 (50. rok ery Shōwa), 12 grudnia 14,lokomotywa C57 nr 135 poprowadziła na linii Muroran ostatni regularny pociąg pasażerski Japońskich Kolei Państwowycha regularne przewozy pasażerskie w Japonii prowadzone przez parowozy dobiegły tym samym końca.

Klasyfikacja lokomotyw parowych

Parowozy dzielą się zasadniczo na tendrzaki i parowozy z zapasem wody w kotle.

Parowóz z tendrem to konstrukcja, w której za lokomotywą doczepia siętender, taki jak na zdjęciu, i ładuje się do niego węgiel oraz wodę. Można w nim przewozić duże ilości paliwa i wody, dlatego nadaje się do jazdy na długich trasach i eksploatacji na głównych liniach.

Parowóz tendrzak to typ lokomotywy, w którym węgiel i wodę przewozi się na samej lokomotywie. Ponieważ nie trzeba dołączać osobnego tendra, całość jest kompaktowa i łatwa w manewrowaniu, dzięki czemu nadaje się do prac manewrowych na terenie stacji oraz krótkich przejazdów na liniach lokalnych.

Układ osi lokomotywy parowej

Układ osi (układ kół) lokomotywy parowej określa rozmieszczenie osi tocznych przednich, osi napędowych i osi tocznych tylnych. W systemie japońskim przedstawia się go za pomocą liczby osi: przednie i tylne osie toczne oznacza się cyframi, a osie napędowe literami alfabetu. Na przykład „2C1” oznacza 2 przednie osie toczne, 3 osie napędowe i 1 tylną oś toczną. Litery używane w oznaczeniach typów Japońskich Kolei Państwowych również odpowiadają temu systemowi: „C” w oznaczeniu C57 oznacza 3 osie napędowe, a „D” w oznaczeniu D51 — 4 osie napędowe.

Większość japońskich parowozów ma 3 lub 4 osie napędne, aparowozy z 3 osiami napędnymi (C), umożliwiające osiąganie stosunkowo dużych prędkości, wykorzystywano głównie do ruchu pasażerskiego, natomiast parowozy z 4 osiami napędnymi (D), o stosunkowo dużej sile pociągowej, głównie do przewozu towarów. Różnicy między lokomotywami pasażerskimi i towarowymi nie określa jednak sama liczba osi napędnych. Wpływają na nią także średnica kół napędnych, układ osi tocznych z przodu i z tyłu oraz konstrukcja kotła i paleniska.

W systemie klasyfikacji układu kół Whyte’a, stosowanym głównie w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych, układ określa się liczbą kół, a nie osi, zapisując kolejno koła toczne z przodu, napędowe i toczne z tyłu, oddzielone łącznikami. Na przykład japońskie oznaczenie „2C1” oznacza 4 koła na 2 przednich osiach, 6 kół na 3 osiach napędowych i 2 koła na 1 tylnej osi, więc w systemie Whyte’a przyjmuje postać „4-6-2”.

Poszczególne układy osi (układy kół) mają potoczne nazwy, takie jak „Pacific”.

Parowozy u zarania kolei

Parowóz JNR typu 150 (lokomotywa nr 1)

Japońskie koleje uruchomiono 14 października 1872 roku na trasie między Shimbashi a Jokohamą. Parowóz Japońskich Kolei Państwowych typu 150 został wyprodukowany w 1871 roku przez brytyjską firmę Vulcan Foundry i sprowadzony z okazji uruchomienia kolei w Japonii jakopierwszy parowóz w JaponiiJest znany pod przydomkiem „Lokomotywa nr 1”. W 1997 roku został jako pierwszy pojazd kolejowy uznany za ważny zabytek kultury Japonii. Jest eksponowany w Muzeum Kolejnictwa.

Informacje o atrakcjach Muzeum Kolejnictwa, godzinach otwarcia, biletach i innych kwestiach znajdziesz w poniższym artykule.

Muzeum Kolejnictwa: Atrakcje, godziny otwarcia, bilety i dojazd

Najważniejsze atrakcje Muzeum Kolejnictwa w Saitamie, takie jak lokomotywa 1, lokomotywa Benkei, shinkansen, wagony cesarskie, obrotnica i miniaturowy pociąg do prowadzenia, a także godziny otwarcia, bilety wstępu i bilety na atrakcje oraz dojazd, omawiamy na podstawie oficjalnych informacji i relacji z miejsca według stanu na 2026 rok, 9 miesiąc.

michikusatravel.com

Lokomotywa parowa JNR serii 150 (lokomotywa nr 1) została w 1911 roku (44. rok ery Meiji) sprzedana kolei Shimabara w prefekturze Nagasaki. Po okresie służby w początkowych latach działalności tej spółki została w 1930 roku (5. rok ery Shōwa) zwrócona Ministerstwu Kolei w celu zachowania. Z okazji zwrotu założyciel kolei Shimabara, Mototarō Ueki, umieścił na tablicy słowa wyrażające „bezgraniczny żal z powodu rozstania”.

Parowóz Japońskich Kolei Państwowych serii 7100, lokomotywa 1 „Yoshitsune”

Parowóz JNR serii 7100 to lokomotywa parowa z tendrem, wyprodukowana w latach 1880–1889 przez amerykańską firmę H. K. Porter. Wprowadzono ją do eksploatacji w związku z otwarciem państwowej kolei Horonai, pierwszej linii kolejowej na Hokkaido. Ten egzemplarz był lokomotywą nr 1 i jest znany pod przydomkiem „Yoshitsune”. Jest eksponowany w Muzeum Kolejnictwa w Kioto.

Informacje o atrakcjach, godzinach otwarcia, biletach i innych kwestiach dotyczących Muzeum Kolejnictwa w Kioto znajdziesz w poniższym artykule.

Muzeum Kolejnictwa w Kioto: Atrakcje, godziny otwarcia, bilety i dojazd

Przedstawiamy najważniejsze atrakcje Muzeum Kolejnictwa w Kioto, takie jak parowozownia Umekoji, lokomotywy parowe, pociągi Shinkansen serii 0 i 500, pociąg SL Steam oraz diorama kolejowa, a także godziny otwarcia, bilety wstępu i bilety na przejazd pociągiem SL oraz informacje o dojeździe — na podstawie oficjalnych informacji aktualnych na 9 2026 roku i wizyty na miejscu.

michikusatravel.com

Parowóz Japońskich Kolei Państwowych typu 7100, numer 2 „Benkei”

To 2. egzemplarz serii 7100, „Benkei”. Z przodu ma lemiesz przeciw bydłu oraz charakterystyczny komin zwany iskrownikiem diamentowym;parowóz z epoki podboju Dzikiego Zachoduwidać na nim typowe cechy. Jest eksponowany w Muzeum Kolejnictwa.

Firma H. K. Porter była producentem lokomotyw działającym w Pittsburghu w Pensylwanii. „369” oznacza numer produkcyjny, a „1880” rok produkcji.

Parowóz parowy Japońskich Kolei Państwowych serii 7100 nr 6 „Shizuka”

To lokomotywa nr 6 typu 7100, „Shizuka”. Zbudowano 8 lokomotyw typu 7100, ale do dziś zachowały się tylko 3: „Yoshitsune”, „Benkei” i „Shizuka”. Nazwa „Shizuka” pochodzi od Shizuki Gozen, konkubiny Yoshitsune. Lokomotywa jest eksponowana w gmachu głównym Muzeum Miejskiego Otaru.

Informacje o atrakcjach, godzinach otwarcia i cenach wstępu do głównego budynku Muzeum Miejskiego Otaru znajdziesz w poniższym artykule.

Główny budynek Muzeum Miejskiego w Otaru: atrakcje, godziny otwarcia, ceny biletów i dojazd

Na podstawie oficjalnych informacji i lokalnego rozeznania z września 2026 roku opisujemy atrakcje, takie jak parowozy i dawne obiekty kolejowe Temiya w budynku głównym Muzeum Miejskiego w Otaru, a także godziny otwarcia, ceny biletów i dojazd ze stacji Otaru.

michikusatravel.com

Lokomotywa parowa Japońskich Kolei Państwowych serii 1800

Parowozy JNR serii 1800 (seria 1801) to niewielkie parowozy tendrzaki, które wprowadzono na początku epoki Meiji do obsługi stromego odcinka między Kioto a Ōtsu, prowadzącego przez przełęcz Ōsaka. Sprowadzono je w 1881 roku z brytyjskiej firmy Kitson.

Lokomotywa parowa JNR serii 1290 „Zenkō”

Parowóz kolei państwowych typu 1290 „Zenkō“ to parowóz zbiornikowy wyprodukowany w brytyjskiej firmie Manning Wardle w roku 1881 (14 rok ery Meiji). Jest przedstawiany jako pierwszy parowóz, który jeździł w prefekturze Saitama. Nazwa „Zenkō” pochodzi od miejsca, w którym lokomotywę wyładowano i zmontowano w pobliżu świątyni Zenkō-ji w mieście Kawaguchi w prefekturze Saitama.

Parowóz JNR serii 5500 (5540)

Parowozy JNR serii 5500 sprowadzano od brytyjskiej firmy Beyer, Peacock w latach 1893–1898. Były to reprezentatywne pasażerskie parowozy okresu Meiji. Używano ich nie tylko na kolejach państwowych, lecz także na Nippon Railway i Sobu Railway, a szczególniejako głównych lokomotyw Nippon Railwayodegrały ważną rolę. Są eksponowane w Parku Kolejowym Ōme.

Informacje o atrakcjach, godzinach otwarcia i cenach wstępu do Parku Kolejowego Ōme znajdziesz w poniższym artykule.

Park Kolejowy Ome: Atrakcje, godziny otwarcia, ceny i dojazd

Wyjaśniamy, co warto zobaczyć w Parku Kolejowym Ōme, w tym lokomotywy parowe i elektryczne, pociągi elektryczne oraz shinkansen serii 0, a także godziny otwarcia, ceny i dojazd ze stacji Ōme, na podstawie oficjalnych informacji i wizji lokalnej z września 2026 roku.

michikusatravel.com

Parowóz JNR serii 7150 „Taishō-gō”

Lokomotywa parowa JNR serii 7150 „Taishō“ została wyprodukowana w 1895 roku w zakładach Temiya na Hokkaido jako jedyny egzemplarz ijest najstarszą zachowaną parową lokomotywą wyprodukowaną w Japonii.

Na pamiątkę zwycięstwa w wojnie chińsko-japońskiej lokomotywę nazwano „Daishōgō”, a po nacjonalizacji zaczęto ją określać jako serię 7150. Wykorzystano części parowozu serii 7100 Japońskich Kolei Państwowych, wyprodukowanego przez amerykańską firmę H. K. Porter.

Parowóz Japońskich Kolei Państwowych serii 230 (233)

Parowóz JNR serii 230 został wyprodukowany w liczbie 41 egzemplarzy w latach 1902 (35. rok ery Meiji)–1909 (42. rok ery Meiji) i był pierwszym produkowanym seryjnie parowozem japońskiej produkcji. Egzemplarz 233 został uznany za ważny zabytek kultury Japonii. Jest eksponowany w Muzeum Kolejnictwa w Kioto.

Parowóz JNR serii 2120 (2221)

Parowozy serii 2120 Japońskich Kolei Państwowych były towarowymi parowozami tendrzakowymi importowanymi głównie z Wielkiej Brytanii pod koniec okresu Meiji. Lokomotywa nr 2221 zachowana w Parku Kolejowym Ōme została wyprodukowana w 1905 roku przez North British Locomotive Company w Wielkiej Brytanii.

Była to średniej wielkości lokomotywa o 3 osiach napędowych, która wraz z pokrewnymi seriami 2100 i 2400 była powszechnie znana pod nazwą「B6」Nazwa „B6” była oznaczeniem serii stosowanym w czasach Zarządu Robót Kolejowych i wywodziła się z tego, że był to 6. typ parowozu tendrzakowego z 3 osiami napędowymi. Po wykorzystaniu do zwiększenia możliwości przewozowych podczas wojny rosyjsko-japońskiej lokomotywy te przez długi czas służyły także do prowadzenia pociągów towarowych oraz prac manewrowych na stacjach.

Parowóz typu 9850 Japońskich Kolei Państwowych (9856)

Lokomotywa parowa JNR serii 9850 (9856) została wyprodukowana przez firmę Henschel & Sohn w Królestwie Prus (dzisiejszych Niemczech) i sprowadzona w 1912 roku. Ta lokomotywa parowa typu Mallet była używana do ciągnięcia ciężkich pociągów na stromych odcinkach głównych linii, między innymi między Yamakita a Numazu na linii Tōkaidō oraz między Nagano a Naoetsu na linii Shin’etsu.

Ten pojazd to jedyny zachowany w Japonii parowóz typu Mallet.

Lokomotywa parowa typu C Japońskich Kolei Państwowych z krajowej produkcji, z tendrem

Japońskie parowozy tendrzakowe serii C należące do kolei państwowych (z 3 osiami napędnymi) byłyrozwijane przede wszystkim do obsługi pociągów pasażerskich. Obejmują szeroki wachlarz typów — od przystosowanych do dużych prędkości na głównych liniach po wykorzystywane w ruchu pasażersko-towarowym na liniach lokalnych — i reprezentują ważną gałąź rozwoju japońskich parowozów pasażerskich. Wśród nich znajduje się wiele do dziś popularnych typów, takich jak C57, znany z eleganckiego wyglądu, oraz C62, największy japoński parowóz pasażerski.

Parowóz JNR serii 8620

Parowóz JNR typu 8620 z tendrem to lokomotywa pasażerska produkowana od 1914 roku (3. roku ery Taishō). Obsługiwał głównie pociągi pasażerskie na lokalnych liniach głównych i drugorzędnych, a w niektórych przypadkach także pociągi towarowe; znany jest pod przydomkiem„Hachiroku”Lokomotywa 8620 eksponowana w Parku Kolejowym Ōme jest pamiętnym 1. egzemplarzem spośród 672 lokomotyw tego typu.

Parowóz JNR serii C51, numer 239

Parowozy JNR klasy C51 były parowozami tendrzakowymi przeznaczonymi do prowadzenia głównych pociągów pasażerskich, produkowanymi w latach 1919–1928. W wyniku zmiany przepisów dotyczących oznaczeń w 1928 roku przemianowano je z klasy 18900 na klasę C51. Lokomotywa nr 239 służyła jako specjalnie przydzielona lokomotywa dlapociągu cesarskiegoprzewożącego cesarza Japonii.

Parowóz JNR serii C53, egzemplarz nr 45

Parowóz JNR klasy C53 to tendrzak przeznaczony do dalekobieżnych pociągów pasażerskich, który firma American Locomotive (Alco)opracowała na podstawie analizy typu C52 i wyprodukowała w Japonii. Typ C52 był ostatnim parowozem zagranicznej produkcji w JNR; w 1926 roku sprowadzono zaledwie 6 egzemplarzy. Żaden egzemplarz typu C52 nie zachował się do dziś, lecz typ C53 przekazuje jego rysy kolejnym pokoleniom.

Parowóz JNR serii C55, lokomotywa 1

Parowozy typu C55 Japońskich Kolei Państwowych produkowano w latach 1935–1937 jako tendrzaki do pociągów pasażerskich. Pojawiły się w tym samym czasie co światowy nurt aerodynamicznych parowozów, takich jak brytyjski Mallard, a w 21 lokomotywach typu C55 o numerach od 20 do 40 zastosowanoopływową obudowęTen egzemplarz to lokomotywa nr 1, czyli pierwszy numer tej serii. Niestety nie zachowała się żadna lokomotywa o numerach od 20 do 40.

Parowóz Japońskich Kolei Państwowych klasy C56 nr 160

Parowóz tendrzak serii C56 Japońskich Kolei Państwowych to mała i lekka lokomotywa produkowana w latach 1935–1939. Ze względu na charakterystyczny wygląd podczas jazdy po wyżynnych terenach, między innymi linią Koumi, Kucyk (kucyk z wyżyn). Ten egzemplarz ma numer 160 i jest ostatnią lokomotywą wyprodukowaną w tej serii. W Muzeum Kolejnictwa w Kioto jest zachowany w stanie czynnym.

Parowóz JNR serii C57, numer 1

Parowóz C57 Japońskich Kolei Państwowych to parowóz z tendrem produkowany w latach 1937–1947. Ze względu na elegancki wygląd nazywany jest„damą”Jest to egzemplarz nr 1 tej serii, czyli pierwszy wyprodukowany. W Muzeum Kolejnictwa w Kioto jest zachowany w stanie czynnym i jest również wykorzystywany jako „SL Yamaguchi”.

Parowóz typu C 57 Japońskich Kolei Państwowych, lokomotywa nr 135

Lokomotywa C57 nr 135 jest znana z tego, że 14 grudnia 1975 roku na linii Muroran na Hokkaido prowadziła regularny pociąg pasażerski ciągnięty przez ostatni parowóz JNR. Jest eksponowana w Muzeum Kolejnictwa.

Lokomotywa parowa JNR C57 nr 139

To lokomotywa C57 nr 139, która 18 razy prowadziła pociągi cesarskie. Jest eksponowana w The SCMAGLEV and Railway Park.

Parowóz JNR serii C58 nr 1

Parowóz Japońskich Kolei Państwowych typu C58 to produkowana od 1938 do 1947 lokomotywa parowa z tendrem przeznaczona do ruchu pasażerskiego i towarowego. Jej maksymalna prędkość eksploatacyjna wynosi 85 kilometrów na godzinę, czyli jest zbliżona do typu 8620 osiągającego 95 kilometrów na godzinę. Siła pociągowa na cylindrach wynosi 12,570 kilogramów, co odpowiada osiągom zbliżonym do typu 9600 o sile pociągowej 13,702 kilogramów. Ten egzemplarz nosi numer 1 i jest pierwszą lokomotywą tego typu.

Lokomotywa parowa Japońskich Kolei Państwowych C59, egzemplarz 164

Parowóz serii C 59 Japońskich Kolei Państwowych to tendrzak przeznaczony do prowadzenia dalekobieżnych pociągów pasażerskich, produkowany od 1941 do 1947. Zaprojektowano go jako następcę serii C 53 do prowadzenia pociągów pasażerskich na liniach Tokaido i Sanyo. Podczas gdy seria C 53 miała złożoną konstrukcję i utrudnioną konserwację z powodu układu 3 cylindrów, seria C 59 zastosowała układ 2 cylindrów, poprawiając łatwość utrzymania.

Parowóz Japońskich Kolei Państwowych typu C60, lokomotywa nr 1

Parowóz JNR C60 był produkowany w latach 1953–1961 poprzez przebudowę lokomotywtypu C59na parowozy z tendrem. W 1953 roku zakończono elektryfikację odcinka głównej linii Tokaido między Tokio a Nagoją, a w 1956 roku całej głównej linii Tokaido. Lokomotywy C59 przekazały swoje zadania lokomotywom elektrycznym, takim jak lokomotywy JNR EF58. Seria C60 powstała w celu efektywnego wykorzystania nadmiarowych lokomotyw C59; zmniejszenie nacisku osi umożliwiło jej kursowanie na liniach drugorzędnych i regionalnych liniach głównych. Lokomotywa nr 1, pierwszy egzemplarz serii, jest eksponowana w parku Nishi w Sendai.

Parowóz JNR serii C61, nr 2

Parowóz C61 kolei państwowych to tendrzak przeznaczony do obsługi pociągów, produkowany w latach 1947–1949. Po II wojnie światowej spadło zapotrzebowanie na transport towarowy, przez co lokomotywy towarowe, takie jak D51 i D52, stały się nadwyżkowe. Lokomotywy C61zbudowano, wykorzystując ponownie kotły z lokomotyw D51. Lokomotywa nr 2 jest zachowana w stanie czynnym w Muzeum Kolejnictwa w Kioto.

Parowóz JNR serii C62, numer 1

Parowozy typu C62 Japońskich Kolei Państwowych produkowano w latach 1948–1949 jako tendrzaki do dalekobieżnych pociągów pasażerskich. Podczas gdy w typie C61 wykorzystano kotły z typu D51, w typie C62 zastosowano kotły z typu D52. Ten egzemplarz to lokomotywa nr 1, czyli pierwszy numer serii.

Seria C62 jest znana jako parowóz z dzieła Galaxy Express 999 Leijiego Matsumoto. W oryginalnej mandze i wersji kinowej nosi tabliczkę „C62 48”, a w telewizyjnej wersji anime „C62 50”. Produkcję serii C62 zakończono na lokomotywie numer 49 (C62 49), dlatego „C62 50” jest fikcyjnym numerem.

Lokomotywa parowa Japońskich Kolei Państwowych typu C62 nr 17

Lokomotywa C62 nr 17 ustanowiła w 1954 roku rekordową prędkość japońskiego parowozu oraz światowy rekord prędkości parowozu na torze wąskim129 kilometrów na godzinęJest eksponowana w Muzeum SCMaglev i Kolejnictwa.

Dla ciekawostki, najwyższą prędkość parowej lokomotywy na świecie, w tym lokomotyw o normalnym rozstawie szyn, wynoszącą 203 kilometry na godzinę, odnotowała w 1938 roku lokomotywa Mallard. Mallard jest eksponowana w Narodowym Muzeum Kolejnictwa w Wielkiej Brytanii.

Informacje o atrakcjach, godzinach otwarcia i cenach biletów w Narodowym Muzeum Kolejnictwa Wielkiej Brytanii znajdziesz w poniższym artykule.

Narodowe Muzeum Kolejnictwa Wielkiej Brytanii: Atrakcje, godziny otwarcia, ceny i dojazd

Na podstawie oficjalnych informacji i wizji lokalnej z października 2026 r. opisujemy atrakcje Brytyjskiego Narodowego Muzeum Kolejnictwa, takie jak lokomotywy Rocket i Mallard oraz shinkansen serii 0, a także godziny otwarcia, ceny biletów i dojazd z dworca York.

michikusatravel.com

Parowóz JNR serii C63, egzemplarz 1 (model)

Parowóz serii C Japońskich Kolei Państwowych63 to legendarny parowóz, który został jedynie zaprojektowany i nigdy nie wyprodukowany. W 1956 zaprojektowano go jako parowóz tendrzakowy do przewozu pasażerów i towarów, lecz wraz z postępującą elektryfikacją i przechodzeniem na napęd wysokoprężny projekt anulowano, a produkcja pozostała jedynie w sferze marzeń. W Muzeum Kolejnictwa w Kioto wystawiono model parowozu serii C Japońskich Kolei Państwowych63, lokomotywa1.

Krajowe tendrowe parowozy JNR typu D

Japońskie państwowe parowozy z tendrem typu D (4 osie napędowe) to lokomotywyrozwijane głównie z myślą o pociągach towarowych. Grupa ta obejmuje szeroki zakres typów — od przystosowanych do prowadzenia głównych pociągów towarowych wymagających dużej siły pociągowej po używane również do ciągnięcia pociągów pasażerskich i mieszanych — i reprezentuje historię japońskich parowozów towarowych. Wśród parowozów znajduje się wiele typów dobrze znanych także dziś, między innymi D51, produkowany w największej liczbie w Japonii, oraz D52, najcięższy japoński parowóz.

Parowóz JNR serii 9600 (9608)

Parowóz JNR serii 9600 został skonstruowany przez Zarząd Kolei, poprzednika JNR, w okresie Taishō i byłpierwszym seryjnie produkowanym parowozem towarowym w Japonii. Nosi przydomki takie jak „Kyūroku” i „Yamaoyaji”. Stał się podstawą japońskich towarowych lokomotyw parowych, na której oparto późniejsze konstrukcje, między innymi D51.

Parowóz JNR serii D50, egzemplarz nr 140

Parowozy tendrzakowe serii D50 Japońskich Kolei Państwowych przeznaczone do przewozu towarów produkowano w latach 1923–1931.następca serii 9600Wprowadzono je jako lokomotywy do przewozów towarowych na głównych liniach, wyposażone w większą siłę pociągową, a po zmianie zasad oznaczeń w 1928 roku przemianowano je z serii 9900 na serię D50.

Lokomotywa parowa JNR typu 51 1

Parowóz JNR typu D51 z tendrem produkowano w latach 1935–1945.Degoichijest powszechnie znany pod tym przydomkiem i uchodzi w Japonii niemal za synonim lokomotywy parowej. Zbudowano łącznie 1184 lokomotywy tego typu, a ten egzemplarz jest pamiętną 1. lokomotywą serii.

Parowóz Japońskich Kolei Państwowych serii D52, numer 468

Parowóz tendrzak Japońskich Kolei Państwowych D52 był produkowany w latach 1943–1946. Dzięki sile pociągowej większej niż w typie D51 jest to największy japoński parowóz towarowy. Wprowadzono go w odpowiedzi na zwiększone zapotrzebowanie na transport podczas II wojny światowej.

Krajowy parowóz zbiornikowy Japońskich Kolei Państwowych

Parowozy tendrzaki charakteryzują się konstrukcją bez tendra, w której węgiel i wodę przewozi się na samym korpusie lokomotywy. Ich krótka długość całkowita ułatwiała manewrowanie, dlatego wykorzystywano je przy pracach manewrowych, na liniach lokalnych oraz na odcinkach z ograniczeniem nacisku osi. Japońskie Koleje Państwowe używały różnych typów tendrzaków, głównie małych, dostosowanych do poszczególnych zastosowań.

Parowóz parowy Ke90 Japońskich Kolei Państwowych

Parowóz JNR klasy Ke90 to parowóz zbiornikowy przeznaczony dla kolei lekkiej, którego w 1918 roku wyprodukowano zaledwie 2 egzemplarze. Początkowo był używany jako typ A kolei Tōnō na liniach lekkiej kolei o rozstawie 762 mm. W 1926 roku został włączony do kolei państwowych i przemianowany na klasę Ke90. Odcinek Shin-Tajimi–Hiromi stał się, poprzez linię JNR Taita, częścią dzisiejszej linii JR Taita. Ówczesna kolej Tōnō była inną spółką niż obecna Tōnō Railway Co., Ltd.

Zachowały się oba, czyli 2 wagony, a 1 z nich jest eksponowany w muzeum SCMAGLEV and Railway Park. Pozostały 1 wagon typu Ke91 jest eksponowany przy Horidome Poppo-michi w Hamamatsu.

Lokomotywa parowa Japońskich Kolei Państwowych 1070 (1080)

Parowóz 1070 typu kolei państwowych powstał w wyniku przebudowy lokomotyw 6200 i 6270 typu na lokomotywy czołgowe w latach 1925 (14 era Taishō)–1928 (3 era Shōwa). Lokomotywy typu 6200 wyprodukowała brytyjska firma Neilson, a typu 6270 — brytyjska firma Dübs; były to parowozy tendrzakowe. Układ osi zmieniono z 2B na 2B1, dodając 1 osi tocznych.

Parowóz JNR serii B20, lokomotywa 10

Parowóz JNR typu B20 to mały parowóz tendrzak produkowany w latach 1944–1947. Służył jako lokomotywa manewrowa do przestawiania taboru na terenie stacji i lokomotywowni. W 2002 roku, z okazji 30. rocznicy otwarcia Muzeum Parowozów Umekōji, został przywrócony do stanu czynnego i nadal pracuje jako lokomotywa manewrowa w lokomotywowni Umekōji.

Lokomotywa parowa JNR typu C11, egzemplarz nr 1

Parowozy JNR typu C11 produkowano od 1932 roku z myślą o obsłudze krótkich tras. Ponieważ węgiel i wodę przewoziły na samym parowozie, nie podłączano do nich tendra, dzięki czemu mogły łatwo jeździć w obu kierunkach. Szeroko wykorzystywano je do prowadzenia pociągów pasażerskich i towarowych na przedmieściach oraz lokalnych liniach, a także do manewrów na terenie stacji. W Parku Kolejowym Ome eksponowany jest pierwszy, pamiątkowy egzemplarz typu C11.

Lokomotywa parowa serii C12 nr 6 Japońskich Kolei Państwowych

Parowóz JNR serii C12 to mały parowóz tendrzakowy do przewozu pasażerów i towarów, produkowany w latach 1932–1947. Był opracowywany i produkowany równolegle z serią C11, a obie serie wykorzystywano zależnie od przeznaczenia. Na bazie serii C12 opracowano także parowóz z tendrem serii C56.

Parowóz nr 2 serii E10 Japońskich Kolei Państwowych

Lokomotywa parowa Japońskich Kolei Państwowych serii E10 została wyprodukowana w 1948 roku (23. rok ery Shōwa) w zaledwie 5 egzemplarzach i byłanajwiększą parowozową lokomotywą zbiornikową Japońskich Kolei Państwowych. Zbudowano ją do popychania pociągów od tyłu podczas pokonywania stromego podjazdu na przełęczy Itaya na linii Ōu; miała 5 osi napędowych. Była także ostatnią nowo zbudowaną lokomotywą parową Japońskich Kolei Państwowych.

Serię E10 zaprojektowano do pracy na końcu pociągu i jazdy tyłem, dlatego kabinę maszynisty umieszczono w kierunku przeciwnym do zwyczajowego, aby zapewnić widoczność do tyłu. Z boku można zobaczyć duże nadwozie bez doczepionego tendra oraz 5 zestawów kół napędowych.