Najważniejsze atrakcje Parku Kolejowego Ōme
Park Kolejowy Ome to placówka, którą w 1962 roku Japońskie Koleje Państwowe (JNR) otworzyły w ramach obchodów 90. rocznicy uruchomienia kolei w Japonii, przechowująca i eksponująca prawdziwe pojazdy kolejowe. Po podziale i prywatyzacji JNR nadal funkcjonowała jako placówka silnie związana z JR East, a 21 marca 2026 roku została ponownie otwarta jako„miejsce nauki przekazujące historię kolei, w tym linii Chūō i Ōme”. W modernizacji uczestniczyli również pracownicy grupy JR East. Oprócz dotychczasowych zabytkowych pojazdów po raz pierwszy eksponowane są także lokomotywa elektryczna ED60 oraz zespoły trakcyjne serii 115 i 201.
Na terenie parku można zobaczyć między innymi sprowadzone z zagranicy parowozy z okresu Meiji, krajowe parowozy wyprodukowane w okresach Taishō i Shōwa, lokomotywy elektryczne i wagony elektryczne eksploatowane na liniach Chūō i Ōme, a także serię 0 kolei dużych prędkości Tōkaidō Shinkansen. W muzeum pamięci można również skorzystać z symulatora prowadzenia pociągu, interaktywnych treści cyfrowych i obejrzeć zabytkowe przedmioty kolejowe. W połączeniu z ekspozycją prawdziwych pojazdów pozwala to szeroko poznać historię kolei.
Parowóz JNR serii 5500 (5540)
Parowóz JNR serii 5500 był importowany w latach 1893 (26. rok ery Meiji)–1898 (31. rok ery Meiji) od brytyjskiej firmy Beyer, Peacock & Co. i stanowi reprezentatywny pasażerski parowóz okresu Meiji. Poza kolejami państwowymi był używany także przez Nippon Railway i Sobu Railway, a szczególnie jakogłówny parowóz Nippon Railwayodegrał ważną rolę.
To lokomotywa tendrzakowa z doczepionym za właściwą lokomotywą tendrem na węgiel i wodę; układ osi to 4-4-0 (2B). Wysoko umieszczone, ukośnie zamontowane cylindry, smukły kocioł i mocno wysunięty do przodu pomost pozwalają dostrzec elegancką sylwetkę brytyjskiej lokomotywy parowej z okresu Meiji.
Parowóz JNR serii 2120 (2221)
Parowozy serii 2120 Japońskich Kolei Państwowych były towarowymi parowozami tendrzakowymi importowanymi głównie z Wielkiej Brytanii pod koniec okresu Meiji. Lokomotywa nr 2221 zachowana w Parku Kolejowym Ōme została wyprodukowana w 1905 roku przez North British Locomotive Company w Wielkiej Brytanii.
Była to średniej wielkości lokomotywa o 3 osiach napędowych, która wraz z pokrewnymi seriami 2100 i 2400 była powszechnie znana pod nazwą「B6」Nazwa „B6” była oznaczeniem serii stosowanym w czasach Zarządu Robót Kolejowych i wywodziła się z tego, że był to 6. typ parowozu tendrzakowego z 3 osiami napędowymi. Po wykorzystaniu do zwiększenia możliwości przewozowych podczas wojny rosyjsko-japońskiej lokomotywy te przez długi czas służyły także do prowadzenia pociągów towarowych oraz prac manewrowych na stacjach.
Parowóz JNR serii 8620
Parowozy JNR serii 8620 to tendrzakowe parowozy pasażerskie produkowane od 1914 roku (3. rok ery Taishō). Wykorzystywano je głównie w pociągach pasażerskich na liniach regionalnych i drugorzędnych, a w niektórych przypadkach także w pociągach towarowych,„Hachiroku”i znane są pod tym przydomkiem. Eksponowany parowóz 8620 jest pamiątkowym pierwszym egzemplarzem tej serii, której wyprodukowano 672 sztuki.
Parowóz JNR serii 9600 (9608)
Towarowy parowóz JNR serii 9600 z tendrem był produkowany od 1913 roku (2. rok ery Taishō). Dzięki dużej sile pociągowej zapewnianej przez 4 osie napędowe wspierał transport towarowy w całej Japonii z wyjątkiem Sikoku. Wyróżniał się mocnym wyglądem z wysoko umieszczonym kotłem i szerokim paleniskiem, dlatego„Kyūroku”był powszechnie znany pod tym przydomkiem.
Parowóz Japońskich Kolei Państwowych typu D51 nr 452
Parowóz Japońskich Kolei Państwowych serii D51 to jeden z najbardziej reprezentatywnych japońskich parowozów towarowych; od 1936 roku wyprodukowano 1,115 egzemplarzy. Wyposażony w 4 osie napędowe i duży kocioł, w całym kraju, od głównych linii po lokalne odcinki, prowadził przede wszystkim pociągi towarowe.„Degoichi”Jest powszechnie znany pod tym przydomkiem.
Lokomotywa parowa JNR typu C11, egzemplarz nr 1
Parowozy serii C11 Japońskich Kolei Państwowych produkowano od 1932 roku z myślą o obsłudze krótkich tras. Ponieważ zapas węgla i wody przewożono na samej lokomotywie, nie wymagały doczepiania tendra i łatwo mogły jeździć w obu kierunkach. Szeroko wykorzystywano je do prowadzenia pociągów pasażerskich i towarowych na przedmieściach oraz lokalnych liniach, a także do manewrów na terenie stacji. Eksponat jest pierwszym, pamiątkowym egzemplarzem serii C11.
Parowóz nr 2 serii E10 Japońskich Kolei Państwowych
Lokomotywa parowa Japońskich Kolei Państwowych serii E10 została wyprodukowana w 1948 roku (23. rok ery Shōwa) w zaledwie 5 egzemplarzach i byłanajwiększą parowozową lokomotywą zbiornikową Japońskich Kolei Państwowych. Zbudowano ją do popychania pociągów od tyłu podczas pokonywania stromego podjazdu na przełęczy Itaya na linii Ōu; miała 5 osi napędowych. Była także ostatnią nowo zbudowaną lokomotywą parową Japońskich Kolei Państwowych.
Serię E10 zaprojektowano do pracy na końcu pociągu i jazdy tyłem, dlatego kabinę maszynisty umieszczono w kierunku przeciwnym do zwyczajowego, aby zapewnić widoczność do tyłu. Z boku można zobaczyć duże nadwozie bez doczepionego tendra oraz 5 zestawów kół napędowych.
Elektryczna lokomotywa JNR typu ED16 nr 1
Elektrowóz JNR serii ED16 to lokomotywa elektryczna prądu stałego, której 18 egzemplarzy wyprodukowano w 1931 roku (6. rok ery Shōwa). Po eksploatacji na głównej linii Chūō i innych trasach zajmowała się transportem wapienia na liniach Ōme i Nambu, wspierając przemysł wzdłuż tych linii. Eksponowany ED16 1, jako pojazd przekazujący wiedzę o technologii wczesnych krajowych lokomotyw elektrycznych, został uznany zaważny zabytek kultury Japonii.
Lokomotywa elektryczna JNR serii ED60 nr 1
Elektrowóz japońskich kolei państwowych typu ED60 to lokomotywa elektryczna prądu stałego produkowana od 1958 roku. Dzięki nowym rozwiązaniom elektrycznym miał mniejsze i lżejsze nadwozie niż starsze lokomotywy elektryczne i prowadził pociągi towarowe między innymi na liniach Chūō i Ōito. Eksponat ED60 1 jest pierwszym egzemplarzem tego typu i został dodany do Parku Kolejowego Ome podczas modernizacji w 2026 roku.
Elektryczny zespół trakcyjny JNR serii 40 (KuMoHa 40054)
Elektryczne wagony serii JNR 40 produkowano w latach 1930. z myślą o komunikacji podmiejskiej w Tokio i Osace. Były to wagony o długości około 20 m. Kumoha 40054 ma kabiny sterownicze na obu końcach i jestwagonem dwukabinowym, który mógł jeździć nie tylko na czele składu, lecz także samodzielnie jako 1 wagon. Eksploatowano go również na linii Ome, gdzie obsługiwał codzienny transport mieszkańców.
Wytarta drewniana podłoga nosi ślady historii pojazdu, który przez wiele lat przemierzał tory.
Elektryczny zespół trakcyjny Japońskich Kolei Państwowych serii 115 (Kumoha 115-1030)
Elektryczne zespoły trakcyjne JNR serii 115 produkowano od 1963 roku jako podmiejskie pociągi przystosowane do jazdy po pochyłościach i w chłodnych regionach. Przez wiele lat obsługiwały pociągi lokalne w całej Japonii, między innymi na linii Chūō, gdzie regularną eksploatację zakończono w 2015 roku. Eksponowany pojazd to KuMoHa 115-1030, dodany podczas renowacji w 2026 roku.
Nadwozie pomalowano w niebiesko-kremowych barwachJokosuka (kolor Suka)znanych niegdyś z linii Chūō i Ome. Kolor ten zastosowano w 1950 roku na elektrycznych pociągach linii Jokosuka, dlatego nazwano go „kolorem Jokosuka”. Później przejęły go także serie 70 i 115 kursujące po linii Chūō. Pojazdy jeżdżące górskim odcinkiem linii Chūō nazywano również „górską Suką” i cieszyły się popularnością.
Samochód KuMoHa 115-1030 w parku kolejowym Ome pierwotnie kursował w rejonie Takasaki w malowaniu Shōnan; na potrzeby ekspozycji odtworzono charakterystyczne malowanie Suka, znane z linii Chūō i Ōme.
Elektryczny zespół trakcyjny JNR serii 201 (Kuha 201-1)
Elektryczne wagony JNR serii 201 to wagony podmiejskie wyposażone w hamulec rekuperacyjny odzyskujący energię oraz sterowanie tyrystorowe silnika. Prototyp pojawił się w 1979 roku (54. rok ery Shōwa), a produkcja seryjna rozpoczęła się w 1981 roku (56. rok ery Shōwa).
Na linii Chūō Rapid wyróżniał się pomarańczowym nadwoziem i kursował także na połączeniach bezpośrednich między linią Chūō Rapid a linią Ōme, takich jak„Ōme Special Rapid”oraz inne pociągi bezpośrednie.
Eksponowany wagon Kuha 201-1 to pierwszy wagon czołowy seryjnie produkowanej serii 201, wyprodukowany w 1981 roku przez Tokyu Sharyo. Po zakończeniu eksploatacji liniowej na linii Chūō został zachowany, a podczas modernizacji w 2026 roku dołączył do ekspozycji Parku Kolejowego Ome.
Elektryczny zespół trakcyjny Shinkansen serii 0 (22-75)
Pociąg shinkansen serii 0 pojawił się w 1964 roku (39. roku ery Shōwa), wraz z otwarciem linii Tōkaidō Shinkansen, jako pierwszy w Japonii shinkansen przeznaczony do regularnego przewozu pasażerów. Eksponat 22-75 to sterowniczy wagon silnikowy serii 22, dołączony na czele składu od strony Hakaty. Jego zaokrąglony przód oraz niebiesko-białe malowanie ukazują cechy pierwszego shinkansenu. W 1970 roku służył także do przewozu pasażerów na wystawę światową w Osace.
To popielniczka zamontowana w podłokietniku siedzenia. W czasach, gdy zakaz palenia w pociągach jest oczywistością, trudno wyobrazić sobie dziś takie wyposażenie.
Podstawowe informacje o Parku Kolejowym Ome
Poniższe informacje sprawdzono w oficjalnych źródłach 23 września 2026. Planując podróż, sprawdź także najnowsze informacje na oficjalnej stronie.
- 🔗 Oficjalna strona
-
Najnowsze informacje o godzinach otwarcia, dniach zamknięcia i cenach można sprawdzić na oficjalnej stronie parku kolejowego Ōme.
青梅鉄道公園｜JR東日本www.jreast.co.jp - 📍 Adres
- 155, 2-chōme, Katsu numa, Ōme, Tokio
- 🕒 Godziny otwarcia
- 10:00〜16:00⚠️ Godziny otwarcia i dostępne wystawy mogą się zmieniać w zależności od zarządzania obiektem, wydarzeń itp.
- 🚫 Dni zamknięcia
- W każdy wtorek oraz w okresie przełomu roku⚠️ Jeśli wtorek jest świętem państwowym lub w części okresu przełomu roku, obiekt może być otwarty. Możliwe są także tymczasowe zamknięcia.
- 💶 Ceny wstępu
-
- Dorośli (uczniowie od gimnazjum) 500 jenów
- Dzieci (uczniowie szkoły podstawowej) 200 jenów
- Małe dzieci (od 3 lat do rozpoczęcia nauki w szkole) 100 jenów
- Zniżka dla osób z niepełnosprawnościami Dorośli 200 jenów / uczniowie szkoły podstawowej 100 jenów / dzieci od 3 lat do rozpoczęcia nauki w szkole bezpłatnie
⚠️ Aby skorzystać ze zniżki, należy okazać oryginał odpowiedniej legitymacji lub zaświadczenia o świadczeniu albo Mirairo ID. Zniżka obejmuje także 1 opiekuna.
- 🎫 Bilety
-
- Bilet wstępu online Kupowany za pośrednictwem JRE MALL Tickets
- Bilet kupowany w dniu wizyty Kupowany w automacie przy bramie wejściowej
- Płatności w automacie Obsługuje gotówkę, karty IC komunikacji, karty kredytowe i niektóre płatności kodem
⚠️ W przypadku korzystania ze zniżki dla osób z niepełnosprawnościami nie należy kupować biletu online z wyprzedzeniem. W dniu wizyty należy zgłosić się do personelu i kupić bilet na miejscu.
- ⏱️ Zalecany czas zwiedzania
- Na obejrzenie wystawionych pojazdów i budynku pamiątkowego warto przeznaczyć około 1 godziny, a na dokładne obejrzenie pojazdów i wystaw interaktywnych około 2 godzin.⚠️ Czas zwiedzania zależy od natężenia ruchu, dostępnych atrakcji, takich jak symulatory, oraz czasu zabawy dzieci.
Dojazd do Parku Kolejowego Ome
Pociągiem i pieszo
Najbliższa stacja tostacja Ōmena linii JR Ōme. Z dworca Ōme do parku kolejowego Ōme idzie się około 15 minut. Park znajduje się na wzniesieniu po północnej stronie stacji. Ponieważ trasa obejmuje podejście, warto założyć wygodne buty.
Dojazd samochodem i parking
Park Kolejowy Ome nie ma własnego parkingu, ale w przypadku przyjazdu samochodem można skorzystać z położonego naprzeciwkoparkingu w parku Nagayama, wskazywanego przez miasto Ome. Według informacji miasta parking oferuje 20 miejsc dla samochodów osobowych i jest bezpłatny. Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc w razie zapełnienia parkingu warto rozważyć także płatne parkingi w okolicy stacji Ome. Na drogach w pobliżu Parku Kolejowego Ome obowiązuje zakaz parkowania.
Warunki korzystania mogą ulec zmianie, dlatego przed wyjazdem sprawdź również najnowsze informacje.
