Najważniejsze atrakcje w głównym budynku Muzeum Miejskiego w Otaru
Budynek główny Miejskiego Muzeum Otaru znajduje się w otarskiej dzielnicy Temiya, kolebce kolejnictwa na Hokkaido, i jest muzeum poświęconym kolejnictwu, nauce oraz historii.
Obejmujący zajezdnię lokomotyw numer trzy, najstarszą zachowaną zajezdnię lokomotyw w Japonii, dawny kompleks kolejowy Temiya został uznany za ważny zabytek kultury Japonii.
Wśród cennych pojazdów szynowych przechowywanych i eksponowanych w tym miejscu znajduje się parowóz JNR serii 7100 „Shizuka”, przedstawiający historię rozwoju Hokkaido, a także inne rzadkie pojazdy.
Na terenie wystawy plenerowej można wsiąść do amerykańskiej lokomotywy parowej zachowanej w stanie czynnym, „Iron Horse”, i cieszyć się podróżą kolejową o długości około 400 metrów w obie strony.
Muzeum koncentruje się przede wszystkim na eksponatach kolejowych, ale oferuje też wystawy poświęcone nauce i historii oraz planetarium.
Parowóz serii 7100 Japońskich Kolei Państwowych nr 6 „Shizuka”
Parowozy Japońskich Kolei Państwowych serii 7100 zostały wyprodukowane w latach 1880–1889 przez amerykańską firmę H. K. Porter jako parowozy z tendrem. Ten egzemplarz ma numer 6 i jest znany pod przydomkiem „Shizuka”. Chwytacz krów z przodu oraz charakterystyczny komin zwany diamond stack są typowymi elementami parowozów z epoki podboju amerykańskiego Zachodu. Został wprowadzony do eksploatacji przy otwarciu rządowej kolei Horonai, pierwszej linii kolejowej na Hokkaido.
Wyprodukowano 8 lokomotyw serii 7100, ale do dziś zachowały się tylko 3, w tym lokomotywa nr 6 „Shizuka”. Jedną z nich jest lokomotywa nr 1 „Yoshitsune”, wystawiana w Muzeum Kolejnictwa w Kioto, a drugą lokomotywa nr 2 „Benkei”, wystawiana w Muzeum Kolejnictwa w Saitamie.
Informacje o atrakcjach, godzinach otwarcia, biletach i innych kwestiach dotyczących Muzeum Kolejnictwa w Kioto znajdziesz w poniższym artykule.
Informacje o atrakcjach Muzeum Kolejnictwa, godzinach otwarcia, biletach i innych kwestiach znajdziesz w poniższym artykule.
Dawne obiekty kolejowe Temiya
Budynek po lewej to lokomotywownia numer jeden, a budynek po prawej — lokomotywownia numer trzy. Lokomotywownię numer trzy ukończono w 1885 roku (Meiji 18); jest to najstarsza zachowana lokomotywownia w Japonii. Wraz z obrotnicą i innymi obiektami została uznana za ważny zabytek kultury Japonii.
Parowóz JNR serii 7150 „Daishō-gō”
Lokomotywa parowa JNR serii 7150 „Daishō-gō” została zbudowana w 1895 roku (28. roku ery Meiji) w zakładach Temiya jako jedyny egzemplarz i jest najstarszą zachowaną lokomotywą parową wyprodukowaną w Japonii.
Na pamiątkę zwycięstwa w wojnie chińsko-japońskiej lokomotywę nazwano „Daishōgō”, a po nacjonalizacji zaczęto ją określać jako serię 7150. Wykorzystano części parowozu serii 7100 Japońskich Kolei Państwowych, wyprodukowanego przez amerykańską firmę H. K. Porter.
Wagon towarowy Japońskich Kolei Państwowych typu Ki 550 (Ki 1567)
Wagon towarowy JNR Ki550 (Ki1567) to dwutorowy pług śnieżny typu Russell, służbowy wagon towarowy JNR.
Pług odśnieżny typu Russell (pług Russell) to pojazd do odśnieżania, który porusza się po torach kolejowych, rozgarniając nagromadzony śnieg na obie strony lub tylko na jedną za pomocą klinowatej odkładnicy albo skrzydeł z przodu pojazdu. Nazwa „Russell” pochodzi od amerykańskiej firmy Russell, która go opracowała.
Wagon towarowy JNR typu Ki 800, w skrócie Ki 800
Wagon towarowy JNR Ki800 był jednym z wagonów służbowych używanych przez Japońskie Koleje Państwowe i służył jako pług odśnieżny systemu Maclaya.
Odśnieżarka kolejowa typu Maclay (odśnieżarka Maclay) służy do rozbijania wysokich ścian śniegu nagromadzonych po obu stronach toru i zgarniania tego śniegu na środek toru. Nazwa „Maclay” pochodzi od inżyniera Maclaya z Canadian National Railway, który opracował tę technologię.
Więcej informacji o kolejach w Kanadzie znajdziesz w poniższym artykule.
Wagon towarowy Japońskich Kolei Państwowych serii Ki 600 (Ki 601)
Wagon towarowy Japońskich Kolei Państwowych serii Ki600 (Ki601) był wagonem służbowym należącym do Japońskich Kolei Państwowych i służył jako wirnikowy pług śnieżny.
Odśnieżarka rotacyjna (pług rotacyjny) to kolejowy pojazd odśnieżający, który za pomocą wirujących łopat umieszczonych z przodu pojazdu rozdrabnia i nabiera śnieg, a następnie odrzuca go na dużą odległość. Oprócz samodzielnego usuwania śniegu z torów jest również używana do odrzucania jeszcze dalej śniegu, który pług typu Maclay zgarnął na środek toru.
Parowóz JNR serii C12
Parowóz serii C12 Japońskich Kolei Państwowych to niewielki parowóz tendrzak produkowany w latach 1932–1947. Kierowano go na linie z rygorystycznymi ograniczeniami nacisku osi. Nacisk osi oznacza maksymalny ciężar przypadający na 1 oś.
Spalinowy wagon silnikowy Japońskich Kolei Państwowych serii Kiha 57
Spalinowe zespoły trakcyjne JNR serii KiHa 57 były pojazdami pospiesznymi produkowanymi w latach 1961–1962. Aby mogły przejeżdżać przez odcinek kolei zębatej między Yokokawą a Karuizawą (przełęcz Usui) na głównej linii Shin’etsu, wyposażono je między innymi w hamulce tarczowe, które nie kolidowały z szyną zębatą. Na odcinku kolei zębatej były ciągnięte przez lokomotywy elektryczne JNR serii ED42.
Lokomotywa elektryczna JNR ED42 jest zachowana i eksponowana w parku kultury kolejowej Usui-tōge. Lokomotywa elektryczna JNR ED40, pierwsza wyprodukowana w Japonii lokomotywa prądu stałego z systemem zębatkowym Abta, również używana na przełęczy Usui, jest zachowana i eksponowana w Muzeum Kolejnictwa w Saitamie.
Informacje o atrakcjach Muzeum Kolejnictwa, godzinach otwarcia, biletach i innych kwestiach znajdziesz w poniższym artykule.
Iron Horse
Iron Horse to parowóz sprowadzony z okazji otwarcia Muzeum Transportu w Otaru, poprzednika obecnego gmachu głównego. Podobnie jak parowozy serii 7100 Japońskich Kolei Państwowych został wyprodukowany przez amerykańską firmę H. K. Porter, dostarczony spółce United Fruit Company i wykorzystywany do transportu produktów rolnych w Gwatemali, a następnie użytkowany na kolejach turystycznych i w parkach rozrywki w Stanach Zjednoczonych.
Można przejechać się pociągiem Iron Horse i cieszyć się około 400-metrową podróżą koleją w obie strony. W głębi widać stację końcową Temiya.
Zarówno od strony stacji Temiya, jak i od strony stacji Chūō można obserwować, jak Iron Horse obraca się na obrotnicy.
Podstawowe informacje o głównym budynku Muzeum Miejskiego Otaru
Poniższe informacje sprawdzono w oficjalnych źródłach 13 września 2026. Planując podróż, sprawdź także najnowsze informacje na oficjalnej stronie.
- 🔗 Oficjalna strona internetowa
-
Godziny otwarcia, ceny biletów i aktualną dostępność ekspozycji można sprawdzić w oficjalnych informacjach miasta Otaru o obiekcie.
小樽市総合博物館（ Otaru Museum ） | 小樽市www.city.otaru.lg.jp - 📍 Adres
- 1-3-6 Temiya, Otaru, Hokkaido
- 🕒 Godziny otwarcia
- 9:30〜17:00 ⚠️ Godziny otwarcia i dostępność poszczególnych części obiektu mogą ulec zmianie ze względu na wystawy, wydarzenia, prace budowlane i inne okoliczności.
- 🚫 Dni zamknięcia
- Wtorki (jeśli wtorek jest świętem państwowym — następny dzień roboczy) oraz od 29 grudnia do 3 stycznia ⚠️ Obiekt może być również czasowo zamykany w innych terminach.
- 💶 Ceny biletów wstępu
-
- Bilet normalny latem 400 jenów / zimą 300 jenów
- Uczniowie szkół średnich oraz mieszkańcy Otaru w wieku 70 lat i starsi latem 200 jenów / zimą 150 jenów
- Uczniowie niższego etapu szkoły średniej i młodsi bezpłatnie
- Grupy Zniżka 20% dla grup liczących co najmniej 20 osób
- Wstęp bezpłatny Dla posiadaczy orzeczenia o niepełnosprawności fizycznej, intelektualnej lub psychicznej oraz 1 opiekuna (opiekun musi zgłosić się w kasie)
⚠️ Sezon zimowy trwa od początku listopada do końca kwietnia. W tym okresie część ekspozycji plenerowej jest niedostępna. Wystawy specjalne i inne atrakcje mogą wymagać dodatkowej opłaty.
- 🎫 Bilety
-
- Bilet łączony Umożliwia wstęp do budynku głównego, Muzeum Kanału oraz dawnego oddziału spółki Nippon Yusen w Otaru (ważny przez 2 dni otwarcia) / bilet normalny 600 jenów / uczniowie szkół średnich oraz mieszkańcy Otaru w wieku 70 lat i starsi: 300 jenów
- Karnet roczny Umożliwia wstęp do tych samych 3 obiektów przez 1 rok / bilet normalny 1 200 jenów / uczniowie szkół średnich oraz mieszkańcy Otaru w wieku 70 lat i starsi: 600 jenów
- Obejmuje również wstęp do Muzeum Jaskini Temiya latem, w okresie jego otwarcia / po zakupie nie można zmienić rodzaju biletu
- ⏱️ Czas zwiedzania
-
- Zwiedzanie głównie stałej ekspozycji wewnątrz budynku od 1 godziny do 1 godziny 30 minut
- Zwiedzanie również plenerowych pojazdów kolejowych i obiektów będących ważnymi dobrami kultury od 2 do 3 godzin
⚠️ Zimą część ekspozycji plenerowej jest niedostępna. Latem warto zaplanować więcej czasu, jeśli zwiedzanie ma obejmować również przejazd lokomotywą parową Iron Horse, wystawę czasową lub planetarium.
Dojazd do głównego budynku Muzeum Miejskiego Otaru
Ze stacji Otaru do wejścia Temiya w głównym budynku Muzeum Miejskiego w Otaru idzie się około 22 minut. Z położonego nad kanałem Otaru oddziału Canal Muzeum Miejskiego w Otaru do głównego budynku idzie się około 17 minut. Muzeum znajduje się nieco poza centrum, dlatego można dotrzeć tam pieszo, autobusem lub taksówką.
Autobusy komunikacji publicznej i samochód
Aby dotrzeć z dworca JR Otaru do głównego wejścia, należy wsiąść na stanowisku 3 przydworcowego terminalu autobusowego do autobusu jadącego przez Takashimę do Akwarium Otaru (linia 10), wysiąść na przystanku „Muzeum Ogólne”, a następnie iść pieszo około 3 minut. Autobusy jadące przez Akaiwę nie zatrzymują się na przystanku „Muzeum Ogólne”, dlatego przed wejściem należy sprawdzić numer linii. Przed głównym wejściem do budynku głównego znajduje się bezpłatny parking.
Informacje o kursowaniu autobusów liniowych i trasach dojazdu samochodem można sprawdzić w oficjalnym przewodniku komunikacyjnym miasta Otaru.
