Atrakcje Narodowego Muzeum Kolejnictwa Wielkiej Brytanii
Wielka Brytania, dumny kraj narodzin kolei, szczyci się jednym z największych muzeów kolejnictwa na świecie.
o którym mówi się, że udoskonalił podstawową konstrukcję parowozuRocketorazMallardktóry ustanowił światowy rekord prędkości parowozu; szczególnie bogata jest ekspozycja poświęcona parowozom.
Z Japonii przekazano w darzeShinkansen serii 0, który stał się 1 z najbardziej charakterystycznych pojazdów wystawianych w muzeum.
Muzeum nawiązało współpracę partnerską z Muzeum Kolejnictwa w Saitamie oraz Muzeum Kolejnictwa w Kioto.
To klimatyczny, ceglany budynek.
Japoński Shinkansen serii 0 stoi obok brytyjskich legend.
Tutaj również, w miejscu najbliżej wejścia, znajduje się panel poświęcony shinkansenom.
Po jego prawej stronie znajduje się Mallard, a jeszcze dalej po prawej lokomotywa spalinowa nazywana „Deltic”. Wszystkie przedstawimy później wraz ze zdjęciami prawdziwych lokomotyw.
Gladstone
To tak zwany pociąg królewski. W miejscu, gdzie w Japonii znajdowałby się herb chryzantemy, umieszczono brytyjski herb państwowy. Lew symbolizuje Anglię, a jednorożec Szkocję.
To wagon pasażerski ciągnięty przez lokomotywę Gladstone, nazywany „salonką królowej Wiktorii (Queen Victoria's Saloon)”.
Na siedzeniach stylizowanych na miejsca pasażerskie w pociągu można odpocząć przy herbacie lub zjeść lekką przekąskę.
Na zewnętrznej ścianie „Station Hall”, gdzie znajduje się pociąg królewski, namalowano logotypy różnych przedsiębiorstw związanych z kolejnictwem. W lewym dolnym rogu znajduje się logo „JR Central”.
Ponieważ skład Shinkansen serii 0 podarowała firma JR West, a nie JR Central, nie wydaje się, aby malowanie upamiętniało ten fakt.
Rocket
Lokomotywa Rocket jako pierwsza na świecie umożliwiła pasażerski transport kolejowy z wykorzystaniem lokomotywy parowej. Ponieważ została zaprojektowana przez ojca i syna, George’a i Roberta Stephensonów, Stephenson's Rocketjest również tak nazywana.
Dzięki licznym innowacjom, takim jak zastosowanie kotła płomienicowego oraz mechanizmu bezpośredniego przekazywania mocy cylindrów na koła, maksymalna prędkość przekroczyła 40 km/h. Pozostał po nim również niesławny rekord „pierwszego na świecie wypadku z ofiarą śmiertelną”, lecz kurtyna ery transportu masowego, która raz się podniosła, już nigdy nie opadła.
Dojrzałe konstrukcyjnie lokomotywy parowe, jakie znamy z Japonii, mają zbiornik wody ukryty pod zasobnikiem węgla. W lokomotywie Rocket w widocznym miejscu obok zasobnika węgla umieszczono jednak drewnianą beczkę.
Brytyjskie Koleje Państwowe, seria 373 „Eurostar”
„Eurostar” to nazwa międzynarodowego pociągu łączącego Londyn i Paryż przez tunel pod kanałem La Manche. Seria 373 została opracowana na bazie francuskich szybkich pociągów TGV i rozpoczęła kursowanie w 1994 roku.
Informacje o atrakcjach turystycznych Paryża, gastronomii i transporcie znajdziesz w poniższym artykule.
Shinkansen řady 0
W 2001 roku został podarowany przez JR West. Eksponowane są również materiały związane z historią shinkansenu.
Nawiasem mówiąc, także skład Shinkansen serii 0 eksponowany w Muzeum Kolejnictwa w Saitamie (JR East) został podarowany przez JR West.
Parowóz LNER A4 nr 4468 „Mallard”
Jego smukła, dopracowana aerodynamiczna sylwetka zupełnie nie przypomina parowozu. Jest również nazywany „Mallardem”.
Ma na koncie światowy rekord prędkości dla parowozów wynoszący 126 mph（203 km/h）. Najprawdopodobniej nigdy nie zostanie pobity.
Od lewej znajdują się lokomotywy spalinowe British Rail serii 52, 55 i 40. Seria 55 jest również znana pod przydomkiem „Deltic”.
Podczas zastępowania lokomotyw parowych lokomotywami spalinowymi dochodziło z powodu ich cichej pracy do wielu kolizji, dlatego British Railways nakazały malowanie czoła lokomotyw spalinowych na żółto. Tradycja ta jest kontynuowana w pociągach Eurostar oraz produkowanych przez Hitachi składach serii 800.
Być może seria 40 nie jest żółta, ponieważ znajdowała się wówczas w okresie przejściowym.
Więcej informacji o kolejach w Wielkiej Brytanii znajdziesz w poniższym artykule.
Stirling Single
Wielka Brytania to kraj rozciągający się z północy na południe. Brytyjska sieć kolejowa ma 2 główne trasy: West Coast Main Line, biegnącą wzdłuż zachodniego wybrzeża z północy na południe, oraz East Coast Main Line, biegnącą w tym samym kierunku wzdłuż wschodniego wybrzeża. Obie trasy rywalizowały o szybsze połączenia z północną Anglią i w kierunku Szkocji.
Ten Stirling Single pojawił się w drugiej połowie XIX wieku jako gwiazda linii wschodniego wybrzeża. Wyróżniał się dużymi kołami napędowymi o średnicy 8 ft（2.4 m）i osiągał średnią prędkość 50 mph（80 km/h）oraz maksymalną prędkość 85 mph（137 km/h）.
Księżna Hamilton
Podobnie jak Mallard wyróżnia się opływową stylistyką.
Pod względem aerodynamiki przynosił korzyści, miał jednak poważną wadę w postaci trudnej konserwacji, dlatego ostatecznie eksploatowano go po zdjęciu opływowej osłony. Z okazji wystawienia w muzeum kolejnictwa odtworzono jego charakterystyczną opływową osłonę.
Wagon silnikowy GWR
Ten pojazd również ma opływowy kształt, ale nie jest parowozem, lecz wagonem spalinowym wyprodukowanym w 1934 roku. Prawdopodobnie nie jest lokomotywą, tylko zespołem trakcyjnym z rozproszonym napędem. Nadano mu przydomek „Latający Banan”.
Duży wpływ wywarł na niego „railcar” zaprojektowany przez Ettorego Bugattiego, znanego również z projektowania samochodów. Bugatti „railcar” jest eksponowany w muzeum kolejnictwa Cité du Train w Miluzie we Francji.
Podobnie jak Muzeum Kolejnictwa w Saitamie, muzeum ma na terenie obrotnicę kolejową.
Szkoda, że nie ma tu punktu widokowego, z którego można by podziwiać całość z góry, ale niestety nie udało mi się go znaleźć.
China Railways KF7
Ta lokomotywa parowa została wyprodukowana w Wielkiej Brytanii w 1935 roku i była eksploatowana w Chinach. W 1979 roku chiński rząd przekazał ją w darze Narodowemu Muzeum Kolejnictwa, dzięki czemu powróciła do kraju pochodzenia.
Został wyprodukowany przez Vulcan Foundry. Nawiasem mówiąc, pojazd kursujący między Shimbashi a Jokohamą na pierwszej linii kolejowej w Japonii również został wyprodukowany przez tę firmę. Jest wystawiony w Muzeum Kolejnictwa w Saitamie.
To wagon pasażerski kolei konnej używany na linii Port Carlisle (Port Carlisle railway). Nazywany jest także „Dandy Car”.
Gdy na początku XIX wieku większość kolei konnych została wyparta przez lokomotywy parowe, Port Carlisle Railway kontynuowała działalność jako kolej konna aż do 1914 roku.
Eksponowane są także modele kolejek. Wygląda na to, że jest to skala OO (double-o). Na makiecie leży człowiek — ciekawe, co się stało?
Dostępna jest także kolejka miniaturowa, którą rodzice mogą za dodatkową opłatą przejechać razem z dziećmi, oraz atrakcja przypominająca przejażdżkę w parku rozrywki, zwana „Mallard Experience”. To dobre miejsce na rodzinne zwiedzanie.
Podstawowe informacje o Narodowym Muzeum Kolejnictwa Wielkiej Brytanii
Poniższe informacje sprawdzono w oficjalnych źródłach 11 października 2026. Planując podróż, sprawdź także najnowsze informacje na oficjalnej stronie.
- 🔗 Oficjalna strona
- Informacje dla odwiedzających, dotyczące wstępu i programów z atrakcjami.
Home | National Railway MuseumImmerse yourself in the home of iconic locomotives and an unrivalled collection of engineering brilliance at the Na...www.railwaymuseum.org.uk
- 📍 Lokalizacja
- Leeman Road, York YO26 4XJ, United Kingdom
- 🕒 Godziny otwarcia
-
- Codziennie 10:00–17:00 (ostatnie wejście o 16:30)
Station Hall jest ponownie otwarta.
- 🚫 Dni zamknięcia
- Muzeum jest zamknięte od 24 do 26 grudnia. Przed wizytą sprawdź oficjalne informacje o tymczasowych zamknięciach lub ograniczeniach.
- 💶 Ceny wstępu
-
- Wstęp ogólny bezpłatny (mile widziane są datki)
- Płatne programy z atrakcjami Bilet 1-dniowy do Wonderlabu kosztuje od £8.60. Dzieci do 2 lat i opiekunowie wchodzą bezpłatnie
- 🎫 Bilety
- Szczególnie w okresach dużego ruchu zaleca się wcześniejszą rezerwację online. Można wejść także w dniu wizyty, ale osoby bez rezerwacji mogą czekać dłużej.
- ⏱️ Czas zwiedzania
- Na obejrzenie najważniejszych eksponatów w Great Hall i Station Hall warto przeznaczyć 2–3 godziny.⚠️ Zaplanuj wizytę zgodnie z zakresem zwiedzania i wybranymi programami z atrakcjami. Jeśli oprócz bezpłatnego wstępu wybierasz wydarzenia o określonej godzinie, uwzględnij także czas ich trwania.
Dojazd do Brytyjskiego Narodowego Muzeum Kolejnictwa
Narodowe Muzeum Kolejnictwa Wielkiej Brytanii znajduje się w Yorku.
Do Yorku można dojechać z londyńskiej stacji King's Cross pociągiem LNER lub Grand Central w około 1 godzinę 45 minut–2 godziny. Atrakcje i informacje praktyczne dotyczące stacji King's Cross przedstawiamy w poniższym artykule.
Aby uniknąć schodów, wyjdź głównym wejściem z dworca York, skręć w lewo, miniesz hotel Milner i wejdziesz na Station Rise. Przejdź tunelem pod Marble Arch, przekrocz jezdnię i kieruj się na Hudson Boulevard, a następnie podążaj za znakami prowadzącymi obok kolejki miniaturowej i parkingu dla odwiedzających.
Ponieważ mapy internetowe mogą wyświetlać błędną trasę, korzystaj z oficjalnej mapy tras muzeum oraz oznakowania na miejscu.
Powiązany przewodnik „【ヨーク】観光スポット・グルメ・交通・モデルコースを解説” jest obecnie dostępny tylko po japońsku.
