Over de hogesnelheidsspoorwegen van Japan
De geschiedenis van de shinkansen begon met de opening van de Tokaido Shinkansen in 1964. Na het succes van de Tokaido Shinkansen werd de Sanyo Shinkansen in 1972 geopend, gevolgd door de Tohoku- en Joetsu Shinkansen in 1982. Deze shinkansenlijnen werden destijds geëxploiteerd door de Japanse Staatsspoorwegen (JNR).
Door de opsplitsing en privatisering van Japanese National Railways in 1987 kwam de Tokaido Shinkansen in handen van JR Central, de Sanyo Shinkansen van JR West en de Tohoku- en Joetsu Shinkansen van JR East.
Ten tijde van de opsplitsing en privatisering van de Japanese National Railways hadden de Tōhoku- en Jōetsu-Shinkansen Ueno als begin- en eindstation; pas in 1991 werden ze doorgetrokken naar station Tokyo. Er bestond wel een plan voor een rechtstreekse verbinding tussen de Tōhoku- en Jōetsu-Shinkansen en de Tōkaidō-Shinkansen bij station Tokyo, maar dat werd niet uitgevoerd.
Als redenen worden verschillende factoren genoemd, waaronder de drukke dienstregeling van de Tōkaidō Shinkansen, de perroncapaciteit op Station Tokio, de opsplitsing in afzonderlijke bedrijven door de privatisering en verschillen in netfrequentie.
Toen de Japanse Staatsspoorwegen werden opgesplitst en geprivatiseerd, bestonden er al rechtstreekse verbindingende Tokaido- en Sanyo-Shinkansen van JR Central en JR West en de Tohoku- en Joetsu-Shinkansen van JR East ontwikkelden zich elk op hun eigen manieren bleven zich zelfstandig ontwikkelen.
JR East breidde zijn netwerk uit naar verschillende delen van Tōhoku. In 1992 werd de Yamagata Shinkansen geopend en in 1997 de Akita Shinkansen. Beide werden aangelegd als mini-Shinkansen.
De Hokuriku Shinkansen werd in 1997 eerst geopend op het traject tussen Takasaki en Nagano als de ‘Nagano Shinkansen’. In 2015 werd de lijn van Nagano naar Kanazawa verlengd en begonnen JR East en JR West met gezamenlijke exploitatie. In 2024 werd de lijn van Kanazawa naar Tsuruga verlengd.
In het gebied van JR Hokkaido werd in 2016 het traject van de Hokkaido Shinkansen tussen Shin-Aomori en Shin-Hakodate-Hokuto geopend, enwerd rechtstreeks treinverkeer tussen de Tohoku Shinkansen en de Hokkaido Shinkansen mogelijk.
In het gebied van JR Kyushu werd in 2004 het traject van de Kyushu Shinkansen tussen Shin-Yatsushiro en Kagoshima-Chūō geopend. In 2011 werd de volledige lijn tot Hakata voltooid enkwam er een rechtstreekse dienst tussen de Sanyō Shinkansen en de Kyushu Shinkansen. In 2022 werd het traject van de Nishi-Kyushu Shinkansen tussen Takeo-Onsen en Nagasaki geopend.
Zo ontwikkelde de shinkansen zich tot een hogesnelheidsspoorwegnetwerk dat verschillende delen van Japan, van Hokkaido tot Kyushu, met elkaar verbindt.
De blauwe en groene Shinkansen
Dit is de bewegwijzering op Station Tokio.Blauw en groenzijn kleuren die respectievelijk afkomstig zijn van de 0-serie van de Tokaido- en Sanyo-shinkansen en de 200-serie van de Tohoku- en Joetsu-shinkansen. Deze traditie is voortgezet in de N700- en E5-serie.
De Tokaido- en Sanyo Shinkansen gebruiken het operationele beheersysteem COMTRAC, terwijl de Tohoku-, Joetsu- en Hokuriku Shinkansen het andere systeem COSMOS gebruiken. SIRIUS op de Kyushu- en Nishi-Kyushu Shinkansen is systeemmatig verbonden met COMTRAC, en CYGNUS op de Hokkaido Shinkansen met COSMOS.
| Shinkansen | verkeersbeheersysteem | rij- en onderhoudssysteem | exploitant |
|---|---|---|---|
| Tokaido・Sanyo Kyushu・Nishi-Kyushu |
COMTRAC SIRIUS |
ATC-NS KS-ATC |
JR Central・JR West JR Kyushu |
| Tohoku・Joetsu・Hokuriku Hokkaido |
COSMOS CYGNUS |
DS-ATC | JR East・JR West JR Hokkaido |
Treinen van de Tokaido-, Sanyo-, Kyushu- en Nishi-Kyushu-shinkansen
De treinen op de Tokaido- en Sanyo-Shinkansenlijnenzijn gezamenlijk of zelfstandig ontwikkeld door JR Central en JR West. JR Kyushu ontwikkelde de 800-serie met technische ondersteuning van JR Central en JR West.
Op de Nishi-Kyushu Shinkansen worden N700S-treinstellen gebruikt die door JR Central zijn ontwikkeld. De ontwikkeling van het materieel voor de Tokaido-, Sanyo-, Kyushu- en Nishi-Kyushu-shinkansen berust op samenwerking tussen de verschillende maatschappijen, waarbij met nameJR Central een leidende rol speelt.
| Materieel | Ingebruikname | Inzetgebied | Ontwikkeling | Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|
| serie 0 | 1964 | Tōkaidō–San'yō | JNR | |
| serie 100 | 1985 | Tōkaidō–San'yō | JNR | JR West ontwierp een nieuwe serie 100N |
| serie 300 | 1992 | Tōkaidō–San'yō | JR Central | |
| serie 500 | 1997 | Tōkaidō–San'yō | JR West | |
| serie 700 | 1999 | Tōkaidō–San'yō | JR Central・JR West | |
| serie 800 | 2004 | Kyushu | JR Kyushu | JR Central en JR West leverden technische ondersteuning |
| serie N700 | 2007 | Tōkaidō–San'yō–Kyushu | JR Central・JR West | |
| N700S | 2020 | Tōkaidō–San'yō–Nishi-Kyushu | JR Central |
Elektrische trein uit de Shinkansen 0-serie
De Shinkansen-trein uit de 0-serie werd in 1964 geïntroduceerd bij de opening van de Tōkaidō Shinkansen als de eerste commerciële Shinkansen-trein. Door de afgeronde vorm van de voorkant kreeg de trein de bijnaam “knoedelneus” en staat hij bekend als een spoorvoertuig dat Japan tijdens de periode van snelle economische groei symboliseert.
Bij de ingebruikname was de trein, gemeten naar de maximale operationele snelheid (de hoogste snelheid in commerciële dienst), de snelste ter wereld210 kilometer per uuren legde hij de verbinding tussen Tokio en Shin-Osaka in ongeveer 4 uur. In 1986 werd de maximale operationele snelheid verhoogd tot 220 kilometer per uur en tot zijn pensionering in 2008 ondersteunde hij maar liefst 44 jaar lang de Japanse hogesnelheidslijn.
Elektrisch treinstel Shinkansen-serie 100
De Shinkansen-trein uit de 100-serie begon in 1985 als opvolger van de 0-serie met de reguliere dienst. Naast de gestroomlijnde, scherpe neus introduceerde deze trein als eerste hogesnelheidstrein ter wereld 2-laagse rijtuigen, waarmee het comfort sterk werd verbeterd dankzij onder meer privécompartimenten in de Green Car en draaibare verstelbare stoelen op alle plaatsen in de Standard Car.
De serie 100 had een maximale bedrijfssnelheid van 220 kilometer per uur, en de serie 100N (V-treinstel), die in 1989 werd geïntroduceerd230 kilometer per uurwerd ingezet in de commerciële dienst op het traject van de Sanyo-Shinkansen.
Shinkansen-trein uit de 300-serie
De Shinkansen-trein uit de 300-serie begon in 1992als de eerste ‘Nozomi’aan de commerciële dienst en verbeterde de hogesnelheidsprestaties aanzienlijk.Een commerciële snelheid van 270 kilometer per uurmaakte het mogelijk Tokio en Shin-Osaka in slechts 2 uur en 30 minuten met elkaar te verbinden. De trein wordt tentoongesteld in het SCMAGLEV- en Spoorwegpark.
Bekijk het onderstaande artikel voor informatie over de hoogtepunten, openingstijden en tickets van SCMAGLEV and Railway Park.
Shinkansen-trein uit de 500-serie
De Shinkansen-trein uit de 500-serie begon in 1997 met commerciële dienst en werd ontwikkeld met de nadruk op hoge snelheid. Hij bereikte destijds de hoogste commerciële snelheid ter wereld van 300 kilometer per uur.
De trein uit de 500-serie is de enige Shinkansen-trein die JR West volledig zelfstandig heeft ontwikkeld. Hij wordt tentoongesteld in het Spoorwegmuseum van Kyoto.
In het onderstaande artikel vind je meer informatie over de hoogtepunten, openingstijden, tickets en andere details van het Spoorwegmuseum van Kyoto.
Elektrische Shinkansen-trein uit de 700-serie
De Shinkansen-trein uit de 700-serie begon in 1999 aan de commerciële dienst als nieuw standaardmodel na de series 300 en 500. De trein werd ontwikkeld om niet alleen de prestaties bij hoge snelheid, maar ook het rijcomfort, de stilte en de energiezuinigheid uitgebreid te verbeteren. De kenmerkende voorkant, die aan een vogelbekdier doet denken, vermindert het geluid wanneer de trein door tunnels rijdt. De maximale snelheid bedraagt 270 kilometer per uur op de Tokaido Shinkansen en 285 kilometer per uur op de Sanyo Shinkansen.
Shinkansen-trein uit de 800-serie
De Shinkansen-trein uit de 800-serie werd in 2004 geïntroduceerd bij de gedeeltelijke opening van de Kyushu-Shinkansen en was de eerste Shinkansen-trein van JR Kyushu.technische ondersteuning van JR Central en JR West en werd ontwikkeld op basis van de 7000-variant van JR Wests 700-serie (Hikari Rail Star).
Shinkansen-trein uit de N700-serie
De Shinkansen-trein uit de N700-serie begon in 2007 met de commerciële dienst als opvolger van de 700-serie. Deze trein biedt nog betere snelheid, comfort en milieuprestaties,285 kilometer per uur op de Tokaido Shinkansen en 300 kilometer per uur op de Sanyo Shinkansenin de commerciële dienst.
Een ander belangrijk kenmerk is dat deze trein als eerste Japanse Shinkansen-trein eensysteem voor kanteling van de rijtuigbakgebruikte. Daardoor hoefde ook op de bochtige Tokaido Shinkansen minder snelheid te worden verminderd, wat de reistijd verkortte en het rijcomfort verbeterde. De Italiaanse Pendolino is een bekende trein met kantelbare rijtuigbak.
In het onderstaande artikel bespreken we de Italiaanse spoorwegen uitgebreider.
Shinkansentrein uit de N700S-serie
De Shinkansen-trein uit de N700S-serie begon in 2020 aan de commerciële dienst als opvolger van de N700-serie. Terwijl de N700-serie gezamenlijk werd ontwikkeld door JR Central en JR West, werd de N700S-serie zelfstandig ontwikkeld door JR Central, met verdere verbeteringen op het gebied van veiligheid, stabiliteit, comfort en milieuprestaties. De trein wordt onder meer gebruikt voor diensten zoals de Nozomi op de Tokaido- en Sanyo-Shinkansen en is ook ingezet op de Kamome van de Nishi-Kyushu-Shinkansen.
Elektrische Shinkansen-trein uit de 923-serie, 0-subserie (T4-treinstel)
De Shinkansen uit de 923-serie, versie 0 (T4-treinstel), is een uitgebreid elektrisch test- en meetvoertuig dat de toestand van elektrische installaties, spoorvoorzieningen en signaleringsapparatuur van de Tokaido- en Sanyo Shinkansen meet tijdens het rijden op commerciële lijnen. Het voertuig werd ontwikkeld als dienstvoertuig op basis van de 700-serie en wordt vanwege de kleur van de carrosserieDoctor Yellowgenoemd.
Treinen van de Hokkaido-, Tohoku-, Akita-, Yamagata-, Joetsu- en Hokuriku-shinkansen
Het materieel voor de Hokkaido-, Tohoku-, Akita-, Yamagata-, Joetsu- en Hokuriku Shinkansen is voornamelijk ontwikkeld door JR East_. Ook de H5-serie van de Hokkaido Shinkansen is gebaseerd op de E5-serie van JR East.
De Hokuriku Shinkansen beschikt daarentegen overtreinstellen uit de E7- en W7-serie, die gezamenlijk zijn ontwikkeld door JR East en JR WestHet gaat om een gezamenlijke ontwikkeling. JR West, dat nauw betrokken is geweest bij de ontwikkeling van het materieel voor de Tokaido- en Sanyo Shinkansen, werkt voor de Hokuriku Shinkansen samen met JR East en vervult daarmee mogelijk een verbindende rol in de ontwikkelingsgeschiedenis van de shinkansentreinen.
De E1-serie was oorspronkelijk gepland als de 600-serie, maar omdat JR East een nieuwe aanduiding voor E-series invoerde,werd de aanduiding 600-serie niet gebruikt.
| Treinstel | Ingebruikname | Inzetgebieden | Ontwikkeling | Opmerkingen |
|---|---|---|---|---|
| Serie 200 | 1982 | Tōhoku・Jōetsu・Nagano | Japanse Staatsspoorwegen | |
| Serie 400 | 1992 | Tōhoku・Yamagata | JR East | Mini-Shinkansen |
| Serie E1 | 1994 | Tōhoku・Jōetsu | JR East | 2 verdiepingen |
| Serie E2 | 1997 | Tōhoku・Jōetsu・Hokuriku | JR East | |
| Serie E3 | 1997 | Tōhoku・Akita・Yamagata | JR East | Mini-Shinkansen |
| Serie E4 | 1997 | Tōhoku・Jōetsu | JR East | 2 verdiepingen |
| Serie H5・E5 | 2011 | Tōhoku・Hokkaido | JR East | |
| Serie E6 | 2013 | Tōhoku・Akita | JR East | Mini-Shinkansen |
| Serie E7・W7 | 2014 | Jōetsu・Hokuriku | JR East・JR West | |
| Serie E8 | 2024 | Tōhoku・Yamagata | JR East | Mini-Shinkansen |
Shinkansen-trein uit de 200-serie
De Shinkansen-trein uit de 200-serie werd in 1982 geïntroduceerd bij de opening van de Tōhoku- en Jōetsu Shinkansen. Het uiterlijk lijkt sterk op dat van de 0-serie, maar omdat de trein in koude en besneeuwde gebieden rijdt,bestandheid tegen kou en sneeuwis dit een belangrijk kenmerk.Een witte (ivoorkleurige) basis met groene lijnenis kenmerkend voor het uiterlijk van de 200-serie.
Shinkansen-trein uit de 400-serie
De Shinkansen-trein uit de 400-serie werd in 1992 geïntroduceerd bij de opening van de Yamagata Shinkansen als deeerste Mini-Shinkansen-trein. Mini-Shinkansen is een systeem waarmee rechtstreekse treindiensten met de Shinkansen mogelijk zijn, bijvoorbeeld door bestaande conventionele spoorlijnen om te bouwen naar normaalspoor. Om ook op conventionele trajecten te kunnen rijden, zijn de treinen kleiner gebouwd dan gewone Shinkansen. Ook de Akita Shinkansen, die in 1997 werd geopend, gebruikt dit systeem.
Shinkansen-trein uit de E1-serie
De Shinkansen-trein uit de E1-serie werd in 1994 geïntroduceerd als deeerste volledig dubbeldeks Shinkansen-trein. Hij reed voornamelijk op de Tōhoku- en Jōetsu-Shinkansen.
‘Max’ is een afkorting van ‘Multi Amenity Express’. ‘Toki’ is ook de naam van een trein op de Joetsu Shinkansen. De trein is te zien in het Spoorwegmuseum in Saitama.
In het onderstaande artikel vindt u meer informatie over de bezienswaardigheden, openingstijden, tickets en meer van het Spoorwegmuseum.
Shinkansen-trein uit de E2-serie
De E2-shinkansentrein werd in 1997 in gebruik genomen. Hij werd ontwikkeld voor de Yamabiko-dienst, die gekoppeld rijdt aan de Akita Shinkansen Komachi, en ook voor de Asama-dienst van de Hokuriku Shinkansen.
Shinkansen-trein uit de E3-serie
Dit is de Yamagata Shinkansen uit de E3-serie, genaamd ‘Tsubasa’. De trein kwam in 1997 in commerciële dienst. Het is een mini-shinkansen die volgde op de 400-serie en ook werd ingezet op de Akita Shinkansen.
Afgebeeld zijn de specialiteiten van de prefectuur Yamagata: saffloer en kersen.
Shinkansen-trein uit de E4-serie
De Shinkansen-trein uit de E4-serie is een volledig dubbeldeks Shinkansen-trein die na de E1-serie werd ontwikkeld. In 1997 begon hij met de commerciële dienst. Destijds had hij de grootste passagierscapaciteit ter wereld.
Shinkansen-treinstel uit de E5-serie
De Shinkansen-treinen uit de E5- en H5-serie werden ontwikkeld om op de Tōhoku Shinkansen commerciële diensten met snelheden van meer dan 300 kilometer per uur mogelijk te maken. In 2013 bereikten ze de hoogste snelheid van Japan met commerciële diensten met 320 kilometer per uur. De treinen van JR East behoren tot de E5-serie en die van JR Hokkaido tot de H5-serie. Ze zijn te onderscheiden aan de kleur van de band: roze of paars.
De E5-serie heeft een logo met een valkenmotief.
Shinkansen-treinstel uit de H5-serie
De H5-serie is voorzien van een logo met motieven van het landschap van Hokkaido en de slechtvalk.
Shinkansentrein uit de E6-serie
Dit is de Akita-shinkansen uit de E6-serie, ‘Komachi’. De trein kwam in 2013 in commerciële dienst. Het is een mini-shinkansenvoertuig dat de E3-serie opvolgde. De rode kleur van de carrosserie valt direct op.
Er is een logo afgebeeld dat is geïnspireerd op Ono no Komachi.
Shinkansen-trein uit de E7-serie
De series E7 en W7 werden ontwikkeld voor de opening van de Hokuriku Shinkansen tussen Nagano en Kanazawa in 2015.Ze werden gezamenlijk ontwikkeld door JR East en JR WestIn 2014 werden ze voor het eerst ingezet als de „Asama“ tussen Tokio en Nagano. De treinen die eigendom zijn van JR East behoren tot de E7-serie en die van JR West tot de W7-serie. Het ontwerp is hetzelfde, maar ze zijn te onderscheiden aan de hand van de vraag of de letter op de voorruit begint met „F“ of „W“.
Het logo is ook voor de E7- en W7-serie hetzelfde en is gebaseerd op het cijfer “7”. Op voertuigen die eigendom zijn van JR West staat “JR WEST JAPAN RAILWAY COMPANY” vermeld.
Shinkansen-trein uit de E8-serie
De Shinkansen E8 is een hogesnelheidstrein die in 2024 commercieel in dienst kwam als opvolger van de E3-serie ‘Tsubasa’ van de Yamagata Shinkansen. Het is een mini-Shinkansen voor de Yamagata Shinkansen en volgt de 400- en E3-serie op. Dankzij de hogere snelheid en het grotere comfort ten opzichte van de E3-serie kan de trein tussen Utsunomiya en Fukushima commercieel rijden met300 kilometer per uur.
Shinkansen-treinstel uit de E926-serie
Het E926-Shinkansen-treinstel is een inspectietrein van JR East voor Shinkansenlijnen. Het vervult dezelfde rol als de ‘Doctor Yellow’ op de Tokaido- en Sanyo-Shinkansenlijnen. Het treinstel is gebaseerd op de E3-serie en kan niet alleen op volwaardige Shinkansenlijnen rijden, maar ook op mini-Shinkansen-trajecten zoals de Yamagata Shinkansen en Akita Shinkansen.East i wordt het genoemd.
(Extra) Het rollend materieel van de Taiwanese hogesnelheidslijn
Taiwan High Speed Rail-trein uit de 700T-serie
De Taiwanese hogesnelheidstrein 700T werd in 2007 vanuit Japan geïntroduceerd, toen Taiwan High Speed Rail werd geopend. De trein werd gezamenlijk ontwikkeld door JR Central en JR West op basis van de shinkansen uit de 700-serie. Het was de eerste shinkansentrein die naar het buitenland werd geëxporteerd. In Japan staat hij bekend onder de bijnaam Taiwanese shinkansen.
De maximale exploitatiesnelheid bedraagt 300 kilometer per uur, hoger dan die van de 700-serie. De trein verbindt station Nangang (Taipei) en station Zuoying (Kaohsiung) in ongeveer 1 uur en 30 minuten.