Hoogtepunten van het Spoorwegmuseum
Het Spoorwegmuseum in Omiya, Saitama, is een van de grootste spoorwegmusea van Japan. Het opende in 2007 als onderdeel van een jubileumproject ter gelegenheid van 20 jaar sinds de oprichting van JR East. In 2018 werd de Zuidvleugel geopend en de permanente tentoonstelling in het hoofdgebouw volledig vernieuwd.
Tot de objecten die zijn aangewezen als belangrijk cultureel erfgoed van Japan behoren de stoomlocomotief van de 150-klasse (locomotief nr. 1), Japans eerste stoomlocomotief, het keizerlijke rijtuig nr. 1, eerste generatie, Japans eerste personenrijtuig uitsluitend voor de keizer, en de elektrische trein van het type Nade 6110, die model stond voor forensentreinen.
Daarnaast zijn er veel waardevolle spoorvoertuigen te zien, waaronder de elektrische locomotief van de EF55-serie en de stoomlocomotief “Benkei” van de 7100-serie van de Japanse Nationale Spoorwegen.
Er zijn ook tal van interactieve tentoonstellingen waar je op een leuke manier leert hoe de spoorwegen werken, zoals een miniatuurtrein die je zelf kunt besturen op een buitenbaan.
Staatsspoorwegen van Japan, stoomlocomotief van de 150-klasse (locomotief 1)
De Japanse spoorwegen werden op 14 10 1872 (Meiji 5) geopend met de spoorlijn tussen Shimbashi en Yokohama. De JNR-stoomlocomotief van de serie 150 werd in 1871 (Meiji 4) vervaardigd door het Britse Vulcan Foundry en voor de opening van de Japanse spoorwegen geïmporteerd. Het is de eerste stoomlocomotief van Japan. De locomotief staat liefkozend bekend als ‘locomotief nummer 1’. In 1997 werd deze als eerste spoorvoertuig aangewezen als belangrijk cultureel erfgoed van Japan.
De JNR-stoomlocomotief van de 150-serie (locomotief nr. 1) werd in 1911 (Meiji 44) verkocht aan de Shimabara Railway in de prefectuur Nagasaki. Nadat de locomotief het bedrijf tijdens zijn beginjaren had ondersteund, werd hij in 1930 (Shōwa 5) voor behoud teruggegeven aan het ministerie van Spoorwegen. Bij de teruggave liet Mototarō Ueki, oprichter van de Shimabara Railway, zijn gevoelens op een plaquette vastleggen met de woorden ‘onmetelijk verdriet om het afscheid’.
Stoomlocomotief type 7100, nummer 2, ‘Benkei’ van de Japanse Staatsspoorwegen
De stoomlocomotieven van de JNR 7100-serie zijn tenderlocomotieven die van 1880 tot 1889 werden gebouwd door het Amerikaanse bedrijf H. K. Porter. Dit is locomotief nr. 2, bekend onder de bijnaam ‘Benkei’. De koevanger aan de voorzijde en de karakteristieke schoorsteen van het type diamond stack tonen kenmerken van stoomlocomotieven uit de tijd van de ontsluiting van het Amerikaanse Westen. De locomotief werd ingevoerd voor de opening van de staatsspoorweg Horonai, de eerste spoorlijn op Hokkaido.
H. K. Porter was een locomotieffabrikant uit Pittsburgh, Pennsylvania. “369” staat voor het productienummer en “1880” voor het bouwjaar.
Van de klasse 7100 werden 8 exemplaren gebouwd, maar er zijn er nog slechts 3 over, waaronder locomotief nr. 2, “Benkei”. Een ander exemplaar is locomotief nr. 1, “Yoshitsune”, die in het Spoorwegmuseum van Kyoto wordt tentoongesteld; het resterende 1 exemplaar is locomotief nr. 6, “Shizuka”, in het Otaru Museum. 1
In het onderstaande artikel vind je informatie over tentoonstellingen zoals de locomotief Jozey in het Kyoto Railway Museum.
Personenrijtuig Kaitakushi
De locomotief Benkei trekt het Kaitakushi-passagiersrijtuig. Dit was een eersteklasrijtuig voor hoge overheidsfunctionarissen, onder wie leden van de Hokkaido-ontwikkelingscommissie, en werd voor de opening van de Horonai-spoorlijn uit de Verenigde Staten geïmporteerd.
Horonai is de gebruikelijke Japanse uitspraak, maar de naam is afgeleid van het Ainoe-woord Poronai, dat ‘grote rivier’ betekent. Op het Kaitakushi-rijtuig staat ‘PORONAI RAILWAY OF HOKKAIDO’.
Stoomlocomotief van de JNR 1290-klasse „Zenkō”
De stoomlocomotief van de nationale spoorwegen, type 1290 ‘Zenkō’, is een tenderlocomotief die in 1881 (14e jaar van de Meiji-periode) werd vervaardigd door het Britse bedrijf Manning Wardle. De locomotief wordt voorgesteld als de eerste stoomlocomotief die in de prefectuur Saitama reed. De naam ‘Zenkō’ verwijst naar het feit dat de locomotief werd gelost en gemonteerd in de buurt van de Zenkō-ji-tempel in Kawaguchi, in de prefectuur Saitama.
Stoomlocomotief van de 9850-klasse van de Japanse Staatsspoorwegen (9856)
De stoomlocomotief uit de 9850-serie van de Japanse Staatsspoorwegen (9856) is een Mallet-locomotief die door Henschel & Sohn in het Koninkrijk Pruisen (het huidige Duitsland) werd gebouwd en in 1912 werd geïmporteerd. De locomotief werd gebruikt om zware treinen te trekken op steile trajecten van belangrijke spoorlijnen, zoals tussen Yamakita en Numazu op de Tokaido-hoofdlijn en tussen Nagano en Naoetsu op de Shin'etsu-hoofdlijn.
Dit is de enige in Japan bewaard gebleven Mallet-stoomlocomotief. Om de interne constructie zichtbaar te maken, zijn de ketel en andere onderdelen opengemaakt en tentoongesteld.
Stoomlocomotief van de Japanse Staatsspoorwegen57-vorm135
De stoomlocomotieven van de JNR C57-klasse zijn locomotieven met een sleeptender, gebouwd van 1937 (Shōwa-periode 12) tot 1947 (Shōwa-periode 22). Vanwege hun elegante uiterlijk worden ze „dames“ genoemd.
Locomotiefnummer 135 staat bekend als de locomotief die in 1975 (Shōwa-periode 50) op de Muroran-hoofdlijn de laatste reguliere personentrein van JNR met een stoomlocomotief trok.
Shinkansen-treinstel uit de 0-serie ‘Hikari’
De Shinkansen uit de 0-serie, die bij de opening van de Tōkaidō Shinkansen in 1964 werd geïntroduceerd, was Japans eerste Shinkansen-trein voor commerciële diensten. De ‘Hikari’ verbond Tokio en Shin-Osaka in ongeveer 4 uur. De trein bleef ook rijden op de Sanyō Shinkansen, die in 1972 werd geopend.
De eerste koprijtuigen uit de 0-serie hadden aan de neus een koppelingskap van doorschijnende acrylhars. Het licht van de voorste seinlampen liet deze zacht oplichten en vormde een ontwerp dat bekendstond als de lichtgevende neus. Dit rijtuig reconstrueert dat kenmerk.
Door de opsplitsing en privatisering van Japanese National Railways vielen de Tōkaidō en Sanyō Shinkansen buiten het werkgebied van JR East. Dit rijtuig werd in 2009 door JR West geschonken.
Shinkansen-trein uit de 200-serie
De Shinkansen-trein uit de 200-serie is een Shinkansen-spoorvoertuig dat in gebruik werd genomen bij de opening van de Tōhoku- en Jōetsu-Shinkansen in 1982. Het uiterlijk lijkt sterk op dat van de 0-serie, maar omdat de trein in koude en besneeuwde gebieden rijdt, is de belangrijkste eigenschap de bestendigheid tegen kou en sneeuw.
De kleurencombinatie van een witte (ivoorkleurige) basis met groene lijnen is een uiterlijk kenmerk van de 200-serie. Ook vandaag zijn bijvoorbeeld op station Tokyo de pictogrammen voor de Tōkaidō- en San’yō-Shinkansen blauw, terwijl de pictogrammen voor de Tōhoku-, Yamagata-, Akita-, Hokkaidō-, Jōetsu- en Hokuriku-Shinkansen groen zijn. Groen valt bovendien samen met de bedrijfskleur van JR East.
Lees het onderstaande artikel voor meer informatie over het stationsgebouw van Station Tokio en de Shinkansen.
Shinkansen-trein uit de 400-serie / Shinkansen-trein uit de E 5-serie
Van links naar rechts staan een Shinkansen-treinstel uit de 400-serie en een Shinkansen-treinstel uit de E5-serie.
Het Shinkansen-treinstel uit de 400-serie verscheen bij de opening van de Yamagata Shinkansen in 1992 als Japans eerste Mini-Shinkansen-voertuig. Bij het Mini-Shinkansen-systeem worden conventionele spoorlijnen onder meer omgebouwd naar normaalspoor, zodat Shinkansen-treinen er rechtstreeks op kunnen doorrijden. De rijtuigbakken zijn kleiner dan die van gewone Shinkansen-treinen, zodat ze ook over conventionele trajecten kunnen rijden. De Akita Shinkansen, die in 1997 werd geopend, gebruikt eveneens dit systeem.
De Shinkansen-trein uit de E5-serie werd ontwikkeld om commerciële diensten met een snelheid van minstens 300 kilometer per uur mogelijk te maken op de Tōhoku Shinkansen. In 2013 bereikte hij een commerciële snelheid van 320 kilometer per uur, destijds de hoogste in Japan.
Shinkansen-trein uit de E 1-serie, ‘Max Toki’
De elektrische trein uit de E1-serie van de shinkansen, die in1994 in dienst kwam, was de eerste shinkansentrein met uitsluitend2 dubbeldeksrijtuigen. Hij reed voornamelijk op de Tōhoku- en Jōetsu-shinkansen.
‘Max’ is een afkorting van ‘Multi Amenity Express’. ‘Toki’ is ook de naam van een trein op de Joetsu-shinkansen.
elektrische trein uit de 181-serie van de Japanse Staatsspoorwegen, ‘Toki’
Serie 181, de voorloper van de elektrische treinen van de JNR-serie 151, verscheen in 1958 als de eerste elektrische sneltrein van de JNR. Als sneltrein ‘Kodama’ verbond deze Tokio en Osaka in 6 uur en 50 minuten. Na de opening van de Tokaido-shinkansen in 1964 werden enkele treinstellen ingezet voor de Joetsu-lijnsneltrein ‘Toki’. Na prestatieverbeteringen voor trajecten met hellingen werden ze hernoemd tot serie 181.
Met de opening van de Tohoku- en Joetsu-shinkansen in 1982 kwam ook de reguliere inzet van serie 181 ten einde.
Elektrisch treinstel van het type JNR Nade6110 (elektrisch treinstel van het type JNR Hode6110)
Het elektrische treinstel van de Japanse Staatsspoorwegen uit de serie Nade 6110 werd van 1911 (het 44e jaar van het Meiji-tijdperk) tot 1914 (het 3e jaar van het Taishō-tijdperk) gebouwd voor de Chūō- en Yamanote-lijnen. Het is het oudste bewaard gebleven elektrische treinstel met draaistellen. Dankzij 2 draaistellen, één aan elk uiteinde, kon het soepel door bochten rijden en stabiel lopen. Het had ook kenmerken die model stonden voor latere elektrische forensentreinen, zoals 3 deuren aan elke zijde. Het is aangewezen als belangrijk cultureel erfgoed van Japan.
Dieselrailcar van het type KiHa 41300
De dieseltrein van de KiHa-serie 41300 behoorde tot de vroege motorrijtuigen van de JNR. Hij verscheen in de jaren 1930 en droeg bij aan de modernisering van regionale spoorlijnen. Een motorrijtuig is een spoorvoertuig dat door een eigen motor wordt aangedreven en trok op niet-geëlektrificeerde lijnen de aandacht als alternatief voor stoomlocomotieven.
Door het treinraam is het prachtige landschap langs de Koumi-lijn te zien.
Personenrijtuig van het type Maite 39
Het personenrijtuig van het type Maité 39 werd in 1930 (5 in het Shōwa-tijdperk) gebouwd als een van slechts 2 eersteklas panoramarijtuigen van de 1-klasse van de Japanse Staatsspoorwegen. Het werd achteraan gekoppeld aan de sneltrein “Fuji” tussen Tokio en Shimonoseki.
Het rijtuig wordt gekenmerkt door het luxueuze interieur in een geheel Japanse stijl, die bekendstaat als “Momoyama”.
Personenrijtuig uit de 20-serie van de Japanse Staatsspoorwegen (personenrijtuig van het type Nahanehu22)
De JNR-rijtuigen uit de 20-serie werden in 1958 geïntroduceerd voor de slaaptrein ‘Asakaze’ tussen Tokio en Hakata. Vanwege hun blauwe rijtuigbakken werden ze Blue Train genoemd. Het Nahanefu-type 22, geïntroduceerd in 1964, is een later slaaprijtuig van de 2e klasse met conducteursafdeling.
Keizerlijk rijtuig 1 (eerste generatie)
Het keizerlijke rijtuig nr. 1, eerste generatie, is het eerste keizerlijke rijtuig van Japan (een personenrijtuig uitsluitend voor de keizer), vervaardigd in 1876 (het 9e jaar van de Meiji-periode). Het werd voorbereid voor de reis van keizer Meiji bij de opening van de spoorlijn tussen Kyoto, Osaka en Kobe. Het is aangewezen als belangrijk cultureel erfgoed van Japan.
Elektrische locomotief van de JNR-serie ED40
De elektrische JNR-locomotief serie ED40 is een gelijkstroomlocomotief voor tandradspoor, waarvan de productie in 1919 (het 8e jaar van de Taishō-periode) begon voor het steile traject tussen Yokokawa en Karuizawa (Usui-pas) op de Shin'etsu-hoofdlijn. Het ontwerp was gebaseerd op de Duitse serie EC40, maar werd verder verbeterd. Het was de eerste in Japan gebouwde elektrische gelijkstroomlocomotief voor tandradspoor en de eerste in Japan vervaardigde elektrische locomotief van de JNR. De locomotief werd gebouwd in de Ōmiya-fabriek van het ministerie van Spoorwegen. Hij is aangewezen als belangrijk cultureel erfgoed van Japan.
Schijf voor locomotieven
In het midden van het Rijtuigenstation op de 1e verdieping van het hoofdgebouw staat een draaischijf voor tentoonstellingsdoeleinden. De demonstratie van de draaischijfrotatie en de stoomfluit, waarbij de draaischijf draait op het signaal van een stoomfluit, is een populair programma. De voertuigen op de draaischijf wisselen afhankelijk van de periode, waaronder stoomlocomotieven van het type C 57 en elektrische locomotieven van het type EF 55.
Elektrische JNR-locomotief van de serie EF55
De elektrische passagierslocomotief JNR EF 55 is een elektrische locomotief waarvan in 1936 slechts 3 exemplaren werden gebouwd.
De gestroomlijnde neus weerspiegelt de wereldwijde trend in spoorwegdesign van de 1930, die ook zichtbaar is in de Britse locomotief Mallard. De EF 55-serie is geïnspireerd op de elektrische locomotief van de Pennsylvania Railroad uit de GG 1-serie.
Bekijk het onderstaande artikel voor meer informatie over de tentoonstelling in het National Railway Museum van het Verenigd Koninkrijk.
Miniatuurtrein
Dit is een miniatuurtrein van de 259-serie van JR East, gebaseerd op de “Narita Express”. Op een buitenparcours van 1 rondes en 300 meter kun je zelf een trein besturen. Je bedient de trein terwijl je op seinen en snelheid let, en leert zo op een praktische manier over veilig treinverkeer.
Spoorwegmuseumlijn
Dit minitreintje verbindt het hoofdgebouw, „Museums Centraal Station“, met het noordgebouw, „Museums Noordstation“. Het is gemodelleerd naar een elektrische trein uit de Shinkansen-serie E2. De blauw-witte carrosserie, die doet denken aan de E2-serie, en de opstelling die de twee „stations“ met elkaar verbindt, laten een tentoonstellingsconcept zien dat het verplaatsen door het museum tot een spoorwegervaring maakt.
Praktische informatie over het Spoorwegmuseum
De onderstaande informatie is op 16 september 2026 gecontroleerd aan de hand van officiële bronnen. Controleer bij het plannen van uw reis ook de meest recente informatie op de officiële website.
- 🔗 Officiële website
- Op de officiële website vindt u informatie over de tentoonstellingen en belevenissen van het Spoorwegmuseum, openingsdagen, toegangskaarten en het gebruik van de zelf te besturen miniatuurtrein en simulatoren.
鉄道博物館 - THE RAILWAY MUSEUM -埼玉県さいたま市大宮区にある鉄道博物館は、日本最大級の鉄道ミュージアムです。歴史的な車両展示や体験型シミュレータ、企画展などを通して鉄道の魅力を存分に楽しめます。www.railway-museum.jp - 📍 Adres
- Ōnarichō 3-chōme 47, wijk Ōmiya, Saitama, prefectuur Saitama
- 🕒 Openingstijden
- Van 10:00 tot 17:00, met laatste toegang om 16:30.
- 🚫 Sluitingsdagen
- Elke dinsdag en tijdens de jaarwisseling. Het museum kan open zijn als dinsdag op een feestdag valt of tijdens langere schoolvakanties. ⚠️ Controleer vóór uw bezoek de openingskalender.
- 💶 Toegangsprijzen
- Een regulier voorverkoopkaartje kost 1,500 yen en een kaartje op de dag zelf 1,600 yen. Prijzen per kaartsoort, aankoopmethoden en reserveringen voor belevenissen worden uitgebreid besproken in het volgende onderdeel, ‘Kaartjes voor het Spoorwegmuseum’.
- ⏱️ Bezoekduur
- Reken op ongeveer 2 tot 3 uur voor de echte spoorvoertuigen en de belangrijkste tentoonstellingen. Er zijn onder meer een spoorwegdiorama, demonstraties van de draaischijf en locomotieffluit, een zelf te besturen miniatuurtrein en rijsimulatoren. ⚠️ Wilt u aan de belevingsprogramma's deelnemen, trek dan extra tijd uit voor reserveringen, lotingen en wachttijden.
Tickets voor het Spoorwegmuseum
- 💶 Toegangsprijzen
-
- Voorverkoop (tot en met de dag ervoor): volwassenen 1,500 yen, leerlingen en scholieren 500 yen, peuters en kleuters (niet-schoolgaande kinderen vanaf 3 jaar) 200 yen
- Op de dag zelf: volwassenen 1,600 yen, leerlingen en scholieren 600 yen, peuters en kleuters 300 yen
- Jonger dan 3: gratis
De persoon met een gehandicaptenkaart of vergelijkbaar document en maximaal 1 begeleiders krijgen korting.
- 🎫 Toegangskaarten en reserveringen voor activiteiten
- Toegangskaarten zijn verkrijgbaar via de officiële online ticketshop, buurtwinkels en de kaartautomaten van het museum. Toegangskaarten met reservering voor de minitrein, de E5-simulator, de D51-simulator en de conducteurssimulator worden verkocht via Seven Ticket.
- 🚆 Minitrein en betaalde simulatoren
- De minitrein en de D51-, E5- en conducteurssimulator kosten elk 1 keer 600 yen. Deelname verloopt via een loting in de Teppa-Ku-loterijapp; voor elke activiteit gelden leeftijdsvoorwaarden. Er zijn ook gratis simulatoren waarvoor geldt: wie het eerst komt, het eerst maalt.
Bereikbaarheid van het Spoorwegmuseum
Het dichtstbijzijnde station bij het Spoorwegmuseum is het New Shuttle-station Railway Museum. Verlaat het station via de toegangspoortjes en loop ongeveer 1 minuten noordwaarts langs de toegangsweg naar de ingang van het Spoorwegmuseum.
Vanaf station Ōmiya bereikt u station Tetsudō-Hakubutsukan met de New Shuttle (Saitama New Urban Transit) na 1 haltes in ongeveer 2 minuten. Vanaf station Ōmiya is het ook ongeveer 24 minuten lopen naar het Spoorwegmuseum.
Met de auto
Als u met de auto komt, kunt u de eigen parkeerplaats van het museum gebruiken. Op feestdagen kan deze vol zijn, dus overweeg ook om met het openbaar vervoer te komen. De parkeerplaats sluit wanneer het Spoorwegmuseum sluit.